Stran:Anton Jansa Cebele 1792.djvu/165

Iz Wikivira, proste knjižnice besedil v javni lasti
Jump to navigation Jump to search
Stran je bila lektorirana


(§. 84.) inu taiſte v’ eden taki Pajn poſtavit, katir je ſzer slo drushen, pa ſhe ni do kraja dodęlov, pa moreſh toku poſtavit, de ſe ſzer ne bode uniga ſatovja tiſhalo, pa vender tęh krajnęh zhębęll doteknilo.

Kader bode leto ſatovje med Loznam shę s’ Mędam napovneno, tok ga ven vsemi, zhębęlle s’ enim Peręſsam odmedi, inu ſterd v eno Poſodbo is zęlz vunkęj ſtręſsi, ſęj bo rada tekla, dokler je ſhe friſhna, po letęm pa to isprasneno ſatovje supet, koker pręd, noter poſtavi, de ga napovnjo.

Na tako Visho snaſh per dobri Paſhi ſzer veliko, inu tęga nar lępſhiga Medu dobiti, pa vender tudi ſebi vezh Muje, inu zhębęllam Napokoja napravit.

Tok tędęj bode boll: de to prasno ſatovje, zhe nemoreſh Nadſtavka narediti, noter v’ Pajn pertiſsneſh (§. 171.) zhe shę ni do kraja dodęlan, pertiſsni od sad, al pa ſpręd, al tudi na obedvęh krajęh, zhe je slo zhębęll; zhe pa ni toku slo drushen, de bi mogov vſso ſatovje obſęſti, tok tęga nikar ne dęlaj, ti bi lę Perloſhnoſt dav, de bi ſe zhervi v’ to orasno ſatovje vgnęsdili.