Stran:Anton Jansa Cebele 1792.djvu/198

Iz Wikivira, proste knjižnice besedil v javni lasti
Jump to navigation Jump to search
Stran je bila lektorirana


męjhne ſklędize narediti, katire bodo pouhne męjhnih Lukniz, de zhębęlle ne bodo ſkus mogle, taiſte od sgor na te offnane Vęke povęsni, nektere ſheble okol sabi, de ſe ne bode premikala, tok pojde sapuh od zhębęll, de ſe ne bodo saduſhile, inu Miſhi ne bodo noter mogle[1]; per vſsem letęm Dęllu pa vidiſh, de je zelu potrębnu, de more zhębęllnak na tako visho narejen biti, koker ga najdeſh popiſsaniga gor §. 32. v’ Samerko.

4. Sprutgov. Zhe bodem tedęj lejtaſs toku povęsnov, tok shę pride veliko zhębęll vkupęj, zhe bodem hlęjtu, inu zhes 2. al 3. Lęjta tud toku ſturil, tok bode telku zhębęll vkupęj, de ne bode v’ 3. Trugah Preſtora imęle, tok njęh bodem mogov nękęj pomoriti?

  1. Zhe ſi ti bode sdęllu, de v’ taiſtimo Pajno, katirga bode h zhębęllam puſtiv, ne bode sadoſti ſpishe sa zelo simo, tok nym k’ malu v’ Jęſsen ene 2, al 3. poune ſati (na vęzher) noter poſtavi; Leta Visha: tę ſlabe zhębęlle na tę mozhne poverniti, je ta nar sdajovitneiſhi Mitel, de ſe Voiſsig, inu ſterd gmira; inu zhębęlle vender mozhne obſtanejo.