Stran:Anton Jansa Cebele 1792.djvu/170

Iz Wikivira, proste knjižnice besedil v javni lasti
Jump to navigation Jump to search
Stran je bila lektorirana


ven sręshem, to drugo pa koker en Nadſtavik na e. povęsnem.

Rauno toku b. inu d. noter v’ Trugo h. preshenem, inu povęsnem b. na f. imam tędęj na c. f. inu g. morebit ſhe na h. te zheterti Nadſtavik, inu zhe je Lęjtu prou dobru, snam tudi na en Pajn 2. Nadſtauka naredit; jęſsęnſki zajt pa te sadne Nadſtauke dol poberem, zhębęlle noter v’ Pajn ſpodim, inu ſatovje s’ Mędam sa moj Nuz ven poręshem[1].

Zhe pa ozheſh ſhtevillo tvojih Pajnov nagmirat, tok lę med Lęjtam en taki Nadſtavik s’ zhębęllami vręd dol vsemi, inu Jallouzu eno Plemenitenzo perpravi, koker najdeſh §.I48. 150.

  1. Nekteri nevumni zhębęllarji pa tok dobru Nadſtavik, koker ta ſpodni Pajn poderejo, inu s’ zhębęllami uręd uſse ſkup pomuzhkajo, sakaj pa? sato (pravjo) kir ne vęm, al je Matiza sgoręj, al ſpodęj, tok moreſh uſselęj (per Odjemavanju) zhębęlle is tęga ſtariga ſatovja na tu mladu pregnati, tu ſtaru obdershi sa tvoj Dobizhek, tu mladu pa zhębęllam puſti, zhe pa lę ozheſh vędit, ki je Matiza, tok letu ſturi, kar te vuzhi (§. 153.) per ſrędi, potler bodeſh hmalo vędov, v’ katirmo ni Matize, koker ti povę (§.60.)