Stran:Anton Jansa Cebele 1792.djvu/149

Iz Wikivira, proste knjižnice besedil v javni lasti
Jump to navigation Jump to search
Stran je bila lektorirana


glavah poręshi (koker §. 143.), po tęm ga sapri, pa mo (dobro samęrkęj) na vezh krajah Duſhik puſti, de ſe ne saduſhi[1], inu ga na en drugi kraj preneſsi, inu ga tam puſti, de ſi eno Matizo svali (§. 94.) zhe nimaſh obene saperte, de bi mo njo dav (§. 150.) ta novi Pajn s’ golimi zhębęllami pa na Męſto tęga ſtariga poſtavi, sato, kir ſo zhębęlle taiſti Nalęt shę navajene. De nję pa bodeſh popręd h’ Dęllo perpravov, tok njem snaſh en ſat s’ Mędam, inu eniga s’ salogo is poprędſhniga ſtarza noter poſtavit (glęj §. 145.)

Zhe bodeſh zhes 13. al 16. Dni v’ tęmo preneſsenimo ſtarzo Matizo ſliſhov pęti, tok je eno ſnamine, de ſi je vezh Matiz slęgov, inu ozhe rojiti[2]. Kader bode ſtarz na ptujmo krajo, ſvojo novo Matizo shę ſplemeniv, tok ga snaſh supet v’ tvoj zhębęllnak nasaj preneſti, zhębęlle ſo do taiſtiga malu ſvoj Nallet shę posabile.

  1. Mo ſnaſh na sadni konzhenzi nektere Lukenze svertat (glęj §. 94.)
  2. Zhe ga bodeſh puſtiv rojiti, tok bode prevezh oſlabie, tok raiſhi ſturi, koker te vuzhi (§. 94.