Ta veseli dan ali Matiček se ženi (1790)
| Ta veşsęli dan, ali: Matizhek şe shęni (ena komedia v' pęt aktih, obdęlana po ti franzoski: Le folle journée, ou le mariage de Figaro par M. de Beaumarchais) Anton Tomaž Linhart |
trenutno ureja Maja Štefančič
|
||||||||||||
P E R S H O N E.
BARON NALÉTEL.
ROSALA, njegova Goſpa.
MATIZHEK, Gartnar graſhinſki.
Nęshka, hiſhna dękelza.
TONZHEK, en Shtudent na vakanzah.
SMESHNAVA, en Advokat na deshéli.
SHUSHEK, Kanzlir graſhinſki.
BUDAL0, njegov Shribar.
JERZA, shupanova hzhęr.
JAKA, en Lakaj.
Gaſhper, en Delovz.
Rihtni hlapez.
Godzi.
Kmęteſhki fantje, inu deklizhi.
Jegra ſe na enim gradi na gorenſkim, blisu ene vaſsy.
PERVI AKT.
En Zimer; na pol ſpravlen. Na ſrędi ſtoji en velik ſtol sa naſlonit. Matizhek nekej męri po tléh. Nęshka ſtoji pred ſhpeglam, ſlamnek inu rosho na njemu popravla.
PERVI NASTOP.
Matizhek, Nęshka.
Matizhek. Devętnajſt zhęvlov je dolgoſt; ſhrokoſt pak ſheſt inu dvajſset.
Nęshka. Poglej, Matizhek, moj ſlamnek; toku bo lepſhi ſtal, kaj ne?
Matizhek. Prov lepú; ta rosha tudi lepu ſtoji, al lepſhi zvedé tvojih liz rosha v' mojih ozhęh!
Nęshka (malu nasaj ſtopi) Kai pak meriſh, lubi moj?
Matizhek. Jeſt ględam, zhe bo poſtela, katęro nama je Baron oblubil, doſti preſtora imęla.
Nęshka. Kaj tukej bo ſtala?
Matizhek. Tukej bo najo prebivalſhe.
Nęshka. Ta ne bo pęla, po obeni zęni.
Matizhek. Sakaj ne?
Nęshka. Sadoſti, de jeſt nezhem.
Matizhek. Al ſe vunder povę, ſakaj ne.
Nęshka. Tudi to ſe ne povę!
Matizh. Toku je le , kader naſs shenę enkrat v' ſvojo mręsho vjamejo.
Nęshka. Tiho bode! –
Matizh. Al vęjſh, Nęshka, de jeſt sa naprej ne bom vezh kèrte lovil doli po vèrti. Ti boſh mogla s'mano drugazhi ravnati. Od dones tęga dneva ſim jeſt ta pervi hiſhni ſlushabnik, inu toku rekozh, perjatel Baronov. Po tim, jeſt menim, boſh vunder ſposnala, de v' zelim gradi ni bolſhiga kraja sa naji dvá, koker tukej v' ſrędi med Baronam, inu med gnadlivo Goſpó. Kader Goſpó po nozhi, poſtavim, trebuh boly, inu sgonzhek sapoje, tri ſtopinze ſtriſh – ſerk! – inu noter boſh. Kader Goſpod mene ozhe, inu sgonzhek sapoje, jeſt dvakrat ſkozhim – ſerk! – inu per njemu bom.
Nęshka. Prov imaſh! Kader pak sutrej sgonzhek sapoje, inu Goſpod tebi enu dolgu dolgu opravilu da, on tudi tri ſtopinze ſtury, ſerk! – inu je per mojih vratih, trikrat ſkozhi, ſerk ! –
Matizh. Koku meniſh?
Nęshka. Poſluſhej.
Matizh. Govori sa boshjo volo!
Nęshka. Naſh Baron Naletél se je tih lępih punz tukej okoli vshę navelizhal; on bi ſe sdej rad lepu doma dershal; al meniſh, per ſvoji Goſpę? Kaj pak de? – Per tvoji shenizi, lubi moj Matizhek. Tiga ſtariga Shusheka je najęl, de bi me na njegovo plat spravil.
Matizh. Shushek! ta prekleti Shushek! zhe mo jeſt rębra nepolomim –
Nęshka. Al ſi kedej miſlil, de bo on meni doto dal sa volo tvoje ſlushbę?
Matizh. Sakaj ne? Meni ſe sdy, de ſim vunder –
Nęshka. Uh! kok ſo ti vuzhéni ludję nevumni! –
Matizh. Pravijo toku.
Nęshka. Al ta ſvęt vunder neverjáme.
Matizh. Ta ſvęt je nevumen.
Nęshka. Poſluſhej tedej. Naſh Baron ozhe mene na ſkrivim sa ſe kupit, inu ti bi to veſsélje imęl, plajſh dershati. – Ta miſl ni toku napezhna, kaj meniſh?
Matizh. Vshę mi bo jęsa zhelu rasdjala –
Nęshka. Nizh ſe ne praſkaj po zheli.
Matizh. Sakaj ne?
Nęshka. Bi vtęgnil kakſhen bùdenz vùn sboſti.
Matizh. Ti ſi vunder porędna! – Koku bi pak blo, ke bi mi dva to rezh drugazhi svila. Jeſt ga ozhem ſpelat, de bi on ſhe toku sbriſan bil; al dota more pred v' arshati biti.
Nęshka. Tò je le! dnar inu golfija tebe vkup dershy.
Matizh. Baron ozhe mene golfat, raji bom jeſt njega.
Nęshka. Al ſe nizh ne bojiſh!
Matizh. Koga ſe bom bal? Kdur ne vaga, je bres blaga. (En sgonzhek ſe ſliſhi.)
Nęshka. Goſpa je vshę gori; ſnozhi mi je perpovdvala, de ozhe dones s'mano nar pervizh govorit.
Matizh. To pak vshę kej pomeni.
Nęshka. Jeſt morem jiti; Moj bode, Matizhek. Miſli na to, kar imaſh ſturiti.
Matizhek. Kaj k'malu toku gręſh? Ti nizh prov ne ſposnaſh, koku grosnu te jeſt lubim.
Nęshka. Kdaj boſh enkrat jęnal, meni letó od jutra do vęzhera pravit?
Matizh. Koker hitru ti bom letó od jutra do vęzhera ſkasat mogel. (Nęshka doli ſtezhe)
DRUGI NASTOP.
Matizhek ſam.
To je ręſs! ena dekelza je ta, de ji ni para! okrogla koker igrazheza, perpravna, perludna! to je vſe shivó, vſe polnu lubęsni, inu ogna! – inu sraven tudi koku pametna! – (grę gori inu doli, inu roke rible) – – Ha, ha, lubi moj Baron, ſva vkup? sdej jeſt ſhe le saſtopim, ſakaj mene toku vſoku povſdignit ozhejo. Jeſt bi njim ſlushil, oní pak moji shęni; jeſt bi njih glavo kriſhpal, oní pak mojo; jeſt bi ſe sa njih shlahto trudil, oni bi pak sa mojo ſkerbęli. Matizhek, toku dalezh ſe ne boſh sgubil – Ti pak, ſtara lashniva beſhtja! perlisneni Shushek! tebe bom jeſt – koga? – Matizhek, dobru premiſli. Tukej ſe ne ſmęſh prenaglit. Ti jih moreſh toku vkup ſpravit, de ſi bodo eden drugimu rogę odbili. Nar pervizh moreſh dnar, inu Nęshko imęti; Baronu eno drugo koſt podloshiſh; Shusheka pak dobru namasheſh.
TRĘKI NASTOP.
Smèſhnava, Matizhek.
Matizh. Ho! ho! Goſpod Smèshnava, perſerzhni Goſpod, ſo v'ſvate perſhli? Vedó, de ſe bom jeſt shenil. – No, no, me prov veſsely.
Smeſhnáva. Perjatel, je ſzer govorjénje od ene shenitve, ręſs je; al ne zeló toku, koker ti miſliſh.
Matizh. Ta le, (na noſs pokashe) naj ga pogledajo, ſe bo shénil. Oní pak snajo miſlit, inu govorit, kolker ſe jim polubi.
Smeſhnava. Sva ſama? Naj obeden neſliſhi?
Matizh. De bodo zeló ſami, grem jeſt tudi.
Smeſhnava. Zhakej, perjatel; mi dva imava nekej poſębniga govorit. – Ti ſi pred tręmi lejti doli pod novim Męſtam na gobovim gradi ſlushil. Je ręſs, al ne?
Matizh. Ręſs.
Smeſhnava. Tok posnaſh kluzharizo na tiſtim gradi, imenuano, Maria Smrękarza?
Matizh. V' tręh letih ſim jeſt tolkajn shęnſkih obrasov vidil; dobru vedó, de ni mogozhe, vſe v'glavi obdèrshat:
Smeſhnava. Na to niſi posabil. Al morebiti ſe boſh ſaj na tiſtih dvęſto kron ſpomnil, katęre ti jé poſodila.
Matizh. Zhe mi jih je poſodila, ſim jih tudi sapravil. Nizh ſe loshe ne posabi, koker sapravleni dnar.
Smeſhnava. Poſodila ſub conditione expręſsa –
Matizh. Nikar, po latinſki mi jih ni poſodila.
Smeſhnava. To ſe rezhe, s'tim perſtavkam, s' to savęso – de jih boſh nasaj plazhal, inu de jo boſh vsęl.
Matizh. Toko! tiſta je pak druga; Al je lępa?
Smeſhnava. Se sajde.
Malizh. Mlada?
Smeſhnava. Per nar bolſhih letih, okoli ſhtirdeſsęt.
Matizh. Meſnata?
Smeſhnava. Redy ſe dobru; no bode ji oponoſhenu.
Matizh. Velika, majhena?
Smeſhnava. Pokaj to praſhanje? – Ti jo dobru posnaſh; nikar ne taji.
Matizh. Sa to, Goſpod shlahtni, kir njim raven eno tako oſhim. Naj jo oni vsamejo; Njim ſe bo bol perlégla. Moj dolg ji pak sa doto puſtim.
Smeſhnava. Perjatel, ne posabi, s'kom govoriſh. Te tvoje sviazhe ti ne bodo nizh pomagale.
Matizh. Vęjm; kè bi Doktar bil, bi mi kej noterneſle.
Smeſhn. Sadoſti je prasnih besedy. Al jo plazhaſh, inu jo vsameſh? To je mojo praſhánje – Poglej, ona ti je ſhe sdej dobra; mi je piſala, de imam to ręzh lepu na tihim porovnáti; zhe ſe pak raji pravizi koker nję dobroti podversheſh, te imam toshit, sdajzi, per ti prizhi – Govori, Matizhek.
Matizh. Vidijo, ta ręzh ſe more s' jaſno tręsno glavo dobru prevdarit, inu premiſlit. Dones ſim jeſt pijen, pijen od veſsélja, pijen od lubęsni, koker vſaki shęnen. Naj poterpę, saj do jutriga.
Smeſhn. Fantalin, ti ſe s' mene norza dęlaſh. Le zhakej, jeſt ti jo bom saſolil per seleni misi, de boſh vſe tvoje dní miſlil na Smeſhnávo.
Matizh. Nikar naj ſe nejesę, Goſpod shlahtni.
Smeſhn. Se bova saſliſhala per Goſpodſki, inu ſhe dones! inu ſhe dones! (ozhe jiti, v' tim pride Nęshka, inu sad obſtoji.)
Matizh. Naj gredo s'mano doli na vèrt; jim bom dal eno dino pokuſit, de ſe bodo ohladili. Sizer bi jim jęsa ſhkodvala. (greſta oba.)
ZHETERTI NASTOP.
Nęshka ſama.
Se bova saſliſhala, per goſpodſki, inu ſhe dones! inu ſhe dones! – Kaj to pomeni? –– Je pak vshę spet Smeſhnava kakorſhmo sdrashbo narędil. – Nizh ne dę, jeſt ſe na mojga Matizheka sanéſsem. On imá pamet, inu dober jęsik. (vèrshé gvant, katęriga je na rozheh pernéſsla, na en ſtol.) Sdej ſama ne vęjm, kaj tukej iſhem.
PETI NASTOP.
Nęshka. Tonzhek.
Tonzhek. (pertezhe.) Nęshka! vunder te enkrat ſamo najdem; vshę dvę ure ſim sa tabo lasil. Oh! ti ſe boſh moshila, inu jeſt – jeſt grem v' Lublano:
Nęshka. Sa to, kir ſe bom jeſt moshila, greſh ti v' Lublano? koku je to saſtopit?
Tonzhek. (shaloſtno.) Nęshka, Baron mi je ſlovo dal.
Nęshka. Se ſhe niſo vakanze vùn; kaj ſi pak spet sa eno otrozharijo napravil?
Tonzhek. Se vęjſh, Nęshka, de dones na vezher imajo k'shupanu godzi priti; Jeſt ſim Jęrzi beſsędo dal, de bom s'njo plęſsal; sa to ſim ſnozhi doli k'nję ſtopil, de bi bla enu malu ſkuſila. Komej jo ene dvakrat saſuzhem, kar pride ta ſtara shupanka, inu Barona napovę. She niſim prov zhaſsa imęl ſe ſkriti, je vshę noter perropotal. Uſta ſo ſe mo pęnile od jęse, kader je mene saględal. Poberi ſe, je djal, ti paperk, inu ſhe eno drugo beſsedo, al me je ſram povędat – poberi ſe, dones is te hiſhe, inu jutri is graſhine. Zhe ga gnadliva Goſpá, moja lępa boterza, ne bo potolashila, tok je vùn s' mano: te moje ozhí ne bodo nigdar vezh toku ſręzhne, tebe vidit.
Nęshka. Mene? kaj mene vidit? Je na meni vèrsta? – Si ſe gnadlive Goſpę vshę navelizhal?
Tonzhek. Oh, Nęshka! nikar me ne ſpomni; nję lepota je moje ſerze ranila; al en ſtrah me objide, kader smiſlim, de jo lubim.
Nęshka. Toko! sa to ſe sdej mene primeſh, kaj ne? o ti ſerboritnek! (mo da en ſhnoberz.)
Tonzhek. Kok ſi ti ſrezhna, de jo zel dan ględaſh, zel dan s'njo govoriſh, sutrej jo oblazhiſh, na vęzher jo ſlazhiſh – od jègle do jegle – Nęshka! jeſt ne ſmejm dalej miſlit! – tiho, nekej mi noter pade – ſkusi mojo lubęsen, ſkusi vſe, kar ti je lubu, te proſsim, nikar mi doli nevdari. –
Nęshka. Koga?
Tonzhek. Eno podvęso od gnadlive Goſpę.
Nęshka. Neſramneſh gerdi!
Tonzhek. To nar lepſhi pęſem, kè ſim jo ſhe le narędil, ti dam sa njo. (doli poklekne.) O daj mi jo! kader ſe bo moje ſerzę v' murjo tę shaloſti potopilo, tiſtikrat bo ta podvęsa, inu sraven ſpomin na mojo Nęshko –
Nęshka. Tiho bode, kvanta, (ga na uſta vdari.) Lubi moj, koliku jih imaſh vunder? – k' Jerzi v'vaſs hodiſh: sa gnadlivo Goſpó na ſkrivim sdihujeſh; sa mano ſi tudi sazhęl nekej ſleparit –
Tonzhek. Jeſt ręſs ne vęjm, kaj bo s'mano. En zhaſs ſèm je sazhęlu vſe vręti v' meni; de le eno shęnſko saględam, vshę mi ſerzę bije; de le to beſsędo lubęsen ſliſhim, vshę ſe tręſsem od snele inu veisęlja, mraſs inu vrozhina me na enkrat prevſame. V' zhaſsih lętam po borſhti, koker en vędamz, inu upijem, jeſt te lubim, de nevęjm koga; dervęſsam, ſkalam, oblakam, inu vetrovam mojo lubesen raskladam. –
Nęshka. Na tako visho boſh ſhe obnoril.
Tonzhek. Joj! (saględa Barona, inu ſe ſkrije sa ſtolam.)
Nęshka. Kaj ti je?
SHESTI NASTOP.
Nęshka, Baron Nalétel, Tonzhek ſkrit.
Nęshka. Ha! (saględa Barona, inu ſe blisha k' ſtolu de Tonzhka sakrije.)
Baron. (blishe k'nje ſtopi.) Nęshka, ti niſi nizh kej dobre vole; ſi ſama med tabo govoríla: tvoje ſerzę je enu malu nepokojnu. Al nemore drugazhi biti, slaſti pak v' tęmu ſtanu.
Nęshka. Vaſha Gnada, kaj sapovedó? kè bi jih kdu per meni najdel?
Baron. Bog obari! – al ti vejſh, de ſim tvoj perjatel, de te rad vidim – kaj bom druge beſsede iſkal! – de te lubim. Shushek ti ji vshę toku povędal. Jeſt ti bom v'kratkim rasloshil, kar ſi moje ſerzę oſhi; poſluſhej! (ſe na ſtol vſęde.)
Nęshka. Jeſt nezhem nizh ſliſhat.
Baron. Eno ſamo beſsędzo! Ti vęjſh, de ſim Matizheka zhes vſe moje ſlushabnike povsdignil; njému ſim zhesdal, toku rekozh, goſpodarſtvu mojga gradú, inu tebi – mojga ſerzá.
Nęshka. Naj nesamerijo, Vaſha Gnada, to nikamer nekashe – de bi jeſt govorit ſmęla!
Baron. Govori, Lubka, derſhi ſe tę pravize, katęro ſi zhes me sadobila.
Nęshka. Jeſt nezhem obene pravize zhes nje imeti. Naj me s'miram puſtę, lepu jih proſsim.
Baron. Govori pred.
Nęshka. (s' jeso) Jeſt vshę ne vejm, kaj ſim otla rezhi –
Baron. Od Goſpodarſtva zhes moje ſerzę je blo govorjénje.
Nęshka. Oní meni enu blagú ponujajo, kateru njih ni; ſram jih bodi!
Baron. Koku męniſh ?
Nęshka. Njih ſerzę, njih lubęsen ſo gnadlivi Goſpę pred nebam inu semló zhes dali; eni Goſpę, katęra je njih vrędna, katęre lepota pod ſonzam nima enake, prut katęri jeſt – naj ſe ględam koker ozhem – ſęnza niſim.
Baron. Ha, ha, ha, ni drugiga, koker to? – Jeſt ti ne samęrim, Nęshka. Vi ludję od tvojga ſtanu imate ſhe te ſtare napezhne kvante med vami, de en moſh ne ſmęj obéne drugę, lubit, koker ſvojo shéno, inu toku naprej. Al mi Goſpoda ſmo te muhe vshę davnu popuſtili. Veſsélje inu vshiték, Nęshka, to je naſha poſtava. Dokler me veſsely, mojo sheno lubit, jo lubim; kader me ne veſsely vezh, pak eno drugo. Kaj bi ſe ſilil? Kamer ſerzę pela, tam vela. Lubesniva moja Nęshka, pridi dones na vezher doli v' borſhtek, na konz verta; jeſt kej poſtavim, de ti bom tvoje muhe is glave ſtepel.
Shush. (sunej govory.) Al niſo tukej Goſpod Baron.
Baron. Kdu je?
Nęshka. Jeſt boga ſrota!
Baron. Pojdi vùn, de obeden noter ne pride?
Nęshka. Kaj njih pok ozhem tukej pustíti?
Shushek. (sunej) Ni davnu tęga, kar ſim jih vidil noter jiti; jeſt morem s'njimi govorit.
Baron. Se nimam nikamer ſkriti – pazh, tukej sa ſtolam – glej, de ga ſkorej ſpraviſh.
(Nęshka mo vprut ſtopi; on jo en malu prozh porine, toku de raven med njim, inu med Tonzhkam oſtane. V' tim zhaſsi, kader Baron sa ſtolam doli pozhęne, ſe Tonzhek okoli ſtola ſplasi, se noter vſęde, inu nogę naſe potęgne. Nęshka tiſti gvant, katęriga je pred prineſsla, zhes Tonzhka vèrshé, inu ſe pred ſtolam vſtavi.)
SĘDMI NASTOP.
Baron inu Tonzhek ſkrita, Nęshka, Shushek.
Shush. Niſi vidila Goſpod Barona?
Nęshka. (s' jęso.) Sakaj bi jih jeſt imęla vidit?
Shush. Ke bi ti en malu bol brihtna bla, bi ne praſhala, sakaj. Matizhek jih iſhe.
Nęshka. Tok iſhe ſvojga Sovrashnika.
Shush. Kaj ſe to pravi shęnena ſovrashit, kader ſe ozhe nevęjſti dobru ſturiti?
Nęshka. Vęjm de ne, po njih navuku!
Shush. Moj navuk je letá: lubi Matizheka, ampak lubi tudi njegóvo ſręzho, inu kir bo Baron njegóvo ſręzho ſturil, tok lubi tudi Barona.
Nęshka. (s' jęso.) Sram jih bodi. Kdu jim je rekel, ſemkej priti.
Shush. Tiho! Tiho! nikar ſe ne jesi! ſej ſe bo vunder vſe sgodilu, koker boſh ſama otla. Matizhek je pameten, on ne bo ſam ſebi na ſonzi ſtal. – Al meni ſe vſe sdy, ta mali ſhtudent –
Nęshka. Tonzhek?
Shush. Tonzhek, raven ta – kateri smiram sa tabo lasi. Vshę dones sjutrej pred eno uro ſim ga vidil tukej ſunej ſèm inu kje hodit, toku dolgu, de ſe je k' tebi ſplasil. – Rezi, de ni ręſs, zhe moreſh.
Nęshka. Koku pak!
Shush. Al ní tudi eno pęſem od tebe sloshil? Saſtojn jo gviſhnu ne ſkriva.
Nęshka. (jęsna.) Kaj pak de! od mene!
Shush. Ali pak od gnadlive Goſpę. Sim vshę ſliſhal, de ſe okoli nję tudi
nekej ſlini – – Al ſhentej, tam naj ſe varje; kar to am tizhe, ſi Baron ne bo puſtil pod noſam berbat. Nęshka. Kdu jim je pak neki to natvęsil? Kaj ſi bodo ſhe smiſlili?
Shush. Kaj ſim ſi jeſt smiſslil ? – Vſe ludję toku govorę.
Baron (vſtane.) Vſe ludję toku govorę!
Nęshka. (preſtraſhena na ſtran.) Sdej mi bog pomagej.
Shush. Ha, ha, ha!
Baron. Shushek, naj rezhejo hlapzam, de mi ga is graſhine ſtepó.
Shush. Meni je shol, de ſim sraven priſhal.
Nęshka. O moj Bog!
Baron (k' Shusheku.) Deklé ſe je preſtrahilu; Nęshka, vſedi ſe tukej doli. (jo ozhe na ſtol poſadit.)
Nęshka. (ga prozh porine.) Jeſt nezhem ſedęti. K'meni priti, na tako visho! komu ſe to ſpodobi!
Baron. Se ſva dva, lubka. Sdej ſe tí ni tręba nizh bati.
Shush. Vaſha Gnada, naj ne samęrijo, de jim po pravizi povejm. Meni je shol, de ſim zhes santa govoril; jeſt ſim ſi le smiſlil, vidijo, de bi bil kej s'nję spravil – ſizer pak –
Baron. Vſe saſtojn – fant more jiti.
Shush. Sa volo ene otrozharije?
Baron. Otrozharije? – ſhe le ſnozlhi ſim ga per shupanovi hzhęri najdel.
Shush. Per Jęrzi?
Nęshka. So pak vshę gnadlivi Goſpod per nję tudi kej opravit imęli.
Baron. (veſsęl.) Ta pregovor meni dopade.
Shush. Se bo vshę vdala po zhaſsi; jeſt imam vupanje.
Baron. Pak ne sa tęga volo – Jeſt ſim imęl s' shupánam nekej govorit; gręm tedej doli, ſnozhi vshę po mraki, odprem vrata, najdem deklizha vſiga preſtraſhenga – Boſhtvu ſe ni vedlu kam djati. Meni ſe je to zhudnu sdęlu. Jeſt praſham, ględam, iſhem, vidim sa vratmi en Interſat, al nekej takiga, doli viſsit; ſtopim blishe, ga lepu fletnu gori vsdignem. (pokashe, koku je narędil, inu ta gvant na ſtolu, pod katerim je Tonzhek ſkrit, gori vsdigne) kar saględam − − − (sagleda Tonzhka.) Ha!
Shush. Ha, ha, ha!
Baron. Ta je pak ſhe gorſhi,ta!
Shush. Verjamem.
Baron. (k' Nęshki.) Toko, toko, deklé; sazhętek je dober. Tvoj shęnen ſe ima veſseliti. Sa volo fanta ſi tedej mene gonila, ſi otla ſama biti? – Inu ti mladenzh, ti màrzheſs, ti le poſtopiſh, nevęjſto Matizhkovo salesuvati! – Zhakej, beſhtja! – al je s'vami priſhal, Shushek?
Nęshka. Nizh se ní tręba jęsiti, Vaſha Gnada;.on je vshę tukej bil, kader ſo s' mano govorili.
Baron. De bi legála! Njegov nar vezhi ſovrashnik bi mo to neſręzho ne oſhil.
Nęshka. On me je priſhal proſsit, de bi bla s'ajn per gnadlivi Goſpę eno dobro beſsędo noter poloshila. V' tim pak gnadlivi Goſpod pridejo; kaj je otel ſtriti, koker de ſe je hitru ſkril.
Baron. Skril? Kje? Tukej? – To je lash! to je lash! od konza ſim jeſt ſam noter ſedęl?
Tonzh. Vaſha Gnada, tiſtikrat kader ſo oni noter ſedęli, ſim jeſt sad sa ſtolam zhepel.
Baron. Lashnivi tat! sad sa ſtolam ſim ſe jeſt ſkril.
Tonzh. Tiſtikrat, Vaſha Gnada, ſim ſe jeſt okoli splasil, inu noter vſędil.
Baron. Tok je tedej okoli ſhvigal, koker en martinzhek – naſs je poſluſhal?
Tonzh. Vaſha Gnada, jeſt ſim ſi vſhęſsa satiſnil, de niſim zeló nizh ſliſhal.
Shush. Tiho! Ludję pridejo.
Baron. (Tonzhka is ſtola slęzhe, inu ga na noge poſtavi.) Ta pręklęti paglovez bi ne maral, de bi pred zęlim ſvętam noter obtizhal.
OSMI NASTOP.
Tonzhek, Nęshka, Baron, Shushek, Matizhek, Goſpa, Jęrza, inu ſhe drugi kmeteſhki fantje, inu punze, vſi lepu oblęzheni. Matizh. En kranzelz, is belih inu rudezhih rosh spleden, v' rokak dershy, inu pravi k' gnadlivi Goſpę: Vaſha Gnada, naj proſsijo sa naſs. Goſpá. Poglej, lubi moj mosh! Ti ludję menijo, de jeſt per tebi ſhe tolkajn premorem. Al vunder, kir njih proſhna – Baron. (En malu smęſhan.) Se vęjſh, de tebi nizh doli ne vdarim. Kaj ozhejo? Goſpa. Matizhek bo vſe povędal. Matizh. (k' Nęshki.) Proſsi ti tudi. Nęshka. Jeſt mo prov pridem. Matizh. Le proſsi, le proſsi. Baron. (k' Matizhku.) Kaj ozheſh? Matizh. Vaſha Gnada, dones pridejo godzi k' shupani; kaj ne Jęrza? Baron. Inu ti bi rada pleſsala; kaj ne? Jęrza. (ſramoshliva.) Tò bi vshę. Baron. (k' Matizhku.) Inu potler? Matizh. Mi proſsimo, zela vaſs proſsi, vſi fantje inu deklizhi proſsijo, de bi ſe ſmęli poſtopit, s' godzi v' graſhino priti. Baron. Kaj ti praviſh, Nęshka? Nęshka. Jeſt tudi proſsim. Goſpá. Per shupani je en malu tèſnó, tukej imajo ſaj doſti preſtora. Baron. Perpelite jih tedej; vaſho veſselje bo to moje; Jeſt inu moja Goſpá ozheva sraven biti. Matizh. She nekej, Vaſha Gnada. Baron. Govori. Matizh. Ta kranzelz ſim jeſt is tih nar lępſhih roshez, is belih, inu rudezhih, za mojo Nęshko ſplędil. On pomęni krono tiga diviſhtva. Kir ſim jeſt tedej shęnen, inu kir je Nęshka nevęjſta, tok proſsiva, de bi oni, Vaſha Gnada, dones, kader godzi pridejo, krono tiga diviſhtva moji Nęshki na glavo poſtavili. Baron. Kaj ti noter pade, lubi moj Matizhek? ſaj od tę zeremonije nigdar ni blo ſliſhat v' krajnſki deshéli. Matizh. Pazh, Vaſha Gnada; vlani po simi, kader ſmo v' Lublani bli, ſim jeſt vezhkrat v' komediji bil; tok enkrat ſim vidil, de ſo s' eno nevęjſto take zeremonije imęli. To mi je toku dopadlu, de ſim ſi naprejvsęl, de more per meni, kader ſe bom jeſt shenil, raven toku biti. Baron. Kaj je mogla sa ena komedija biti? Matizh. Po nęmſhki ſo ji rekli: Die Hochzeit des Figaro. Baron. Ha, ha, ha! Matizh. Na kolęnih jih proſsim. (doli poklękne, Nęshka sa njim; Matizhek pokashe od sad s' rokó kmęteſhkim fantam inu dekletam, de imajo tudi poklęknit. Poklęknejo, inu rokę gori vsdignejo.)
Goſpá. Jeſt mojo proſhno s' njimi ſklęnim; ſturi jim to nedolshno veſsélje. Ze je kedej moja lubęsen prut tebi kej samogla. –
Baron. Vshę sadoſti, sadęla ſi to pravo ſtran mojiga ſerzá. Sa volo tebe bom vſe ſturil, kar koli ozheſh.
Goſpá. Lubesnivi mosh! (k'tim drugim) Gori vſtanite! Vaſha proſhna je vſliſhana. (Vſi savukajo, inu gori vſtanejo.)
Baron. (Vùs smęſhan, ſi zhelu riba, inu rezhe ſam per ſebi.) Vjęli ſo me!
(Matizhek, Nęshki, inu ti drugi pridejo po verſti, Baronu, inu Goſpę ſukno kuſhnit.
Matizh. (k' Tonzhku.) Kaj pak ti, Tonzhe; ſe ne boſh nizh veſselil?
Nęshka. Sromak je shaloſten; gnadlivi Goſpod ſo hudi n'ajn.
Goſpá. Jeſt s'ajn proſsim.
Baron. Ti ne vęjſh, sa koga proſsiſh.
Goſpá. Al je ſhe mlad!
Baron. Ne toku mlad, koker męniſh.
Tonzhek. (Se tręſse.) Vaſha Gnada, naj mi opuſte; Jeſt ſim bil en malu nepoſajen, al sa naprej bodo vidili –
Goſpá. V' kom je raven gręſhil, to nevęjm. Al tvoje jęse ni saſluſhil, to bi otla vganiti. Sej vęjſh, lubi moj – zhe mo ti roko odtęgneſh, je sgublen.
Baron. Bog obari!
Matizh. V' njegovih lęjtih marskatęri ni pámeten bil.
Nęshka. To je mladoſt – kaj ſe ozhe
Jęrza. (ſramoshliva inu bojęzha.) Vaſha Gnada – jeſt – ſe vedó – ſnozhi – ſej ſim jeſt –
Baron. Vshe vęjm, vshę vęjm. – No, kir tedej vſe s'ajn proſsi, tok ozhem posabit, kar ſe je sgodilu. Jeſt bom s'ajn ſkerbel, bom njegov ozha, sa naprej, koker doſehmal. Al to ſi bom sgovoril, de more ſhe dones sdej k'malu bres vſiga odlaſhanja v' Lublano jiti. Ti Matizhek, puſti kobilo napręzhi; (k' Tonzhku) inu ti tvoje kopita v'kup ſpravi, le urnu!
Tonzhek. (Baronu roko kuſhne.)
Baron. Od tvoje botre ſlovo vsemi, inu perporozhi ſe lepu flętnu.
(Tonzhek pred Goſpó s' enim kolęnam doli poklękne, inu nemore beſsędze vùnſpravit.)
Goſpá. Kir tebi ni perpuſhénu, le eno uro vezh per naſs prebivat, tok pojdi tedej, lubi moj Tonzhek. Dobru ſe vuzhi; pokoren bodi tvojim naprejpoſtavlenim; hudiga tovarſhtva ſe vari. Spoſhtui tvoja dobrotnika; neposabi na to hiſho, kir ſe je tvoji mladoſti tolkajn sanéſlu, inu puſti kej vędit od tebe.
(Tonzhek vſtane, inu ſtopi na ſvoj kraj.)
Baron. (k' Goſpé.) Koker vidim, tok tebi gre slo k' ſerzi –
Goſpá. Ne bom tajila; bojim ſe s'ajn; njegóve lęjta ſo nevarne. Jeſt ſim njegova botra.
Baron. (k' Shusheku.) Shushek, oni ſo vunder prov imeli. Naj gredó s'mano. (k' tim drugim.) Deklizhi, fantje, po pol dan ſe bomo tedej vidili. (Baron ſvojo Goſpó pod pasdigo pęle, inu vſi gredó.)
DEVEJTI NASTOP.
Matizhek, Nęshka, inu Tonzhek.
Matizh. (jih pozuks, inu nasaj perpęle.) Ha, ha, ha! ta ſe je nelètel.
Nęshka. De vęjſh, dobru ſi ſi jo smiſlil.
Matizh. Sdej puſtimo to ręzh. – Nęshka, jeſt ti imam nekej povędat. Kè bi, poſtavim, ti ſliſhala, de je Smèſhnava zhes me kakorſhno toshbo noterpoloshil, inu de ta toshba, postavim –
Nęshka. Tok ſe nimam vſtraſhit, kaj ne? – Nizh se ne boj. Meni ſe je vshę nekej sasdęvalu; al jeſt ſim ſe na te sanéſla.
Matizh. Kè bi ſhe dalej naprej priſhlu, de ſim jeſt, poſtavim, v' eni nadlogi, v' eni ſili, predem ſim tebe posnal, moj Angelzhek, od ene ſtare, gerde, ſhkilaſte, ſhkerbaſte kluzharize na gobovim gradi pod novim Męjſtam ene dnarze prejęl, inu de ſim jo verjęti ſturil, de bi meni mogozhe blu, njo sa mojo sheno vsęti; kaj bi ti rekla, Nęshka?
Nęshka. Tvoje ozhy bi ti vùn ſkopala. (na ſtran.) Ampak kaj ſe ozhe! (k'jemu) Ona je ſtara, gerda, ſhkilaſta, ſhkerbaſta, praviſh? – No, to je ſhe tvoja ſręzha. Sizer – – (mo shuga.)
Matizh. Kar to drugo sadęne, le mene puſti.
Tonzhek. Matizhek, ti ſi posabìl, de morem ſkorej jiti.
Matizh. Je ręſs; inu ti bi rad tukej oſtal?
Tonzhek. Inu koku rad!
Matizh. Oſtal boſh, nizhnemarej. Vsemi ſlovó od vſih; plajſh na ramo obęſsi; tvoje buqve, gvante, perilu, inu kar imaſh, v'kup ſpravi, de bodo vſi vidili. Jeſt bom puſtil kobilo napręsheno doli pred vratmi ſtati. Ti ſi daj opravit, noſsi, vęshi, popravlej. Po tim ſe gori vſędi, inu dirjej doli do borſhta; tam kobilo na ta pervi hraſt pervęshi, inu ti pak k' nogam ſkusi vèrt nasaj pridi. Baron bo męnil, de ſi vshę blisu Lublane. Al ſkriti ſe boſh mogel, dokler ga ne potolashimo.
Tonzhek. To bi blu vshę dobru – al jeſt ſe bojim –
Nęshka. Nizh ſe neboj. Matizheh je glava! le njega bogej. (vſi gredo.)
DRUGI AKT.
(En lęp Zimer. Doli v' dno v' eni alkofi ſtoji ena velika poſtela. Na vſaki plati ſo ene vrata; v' dno tudi ene sraven alkofe, inu na ti drugi plati eno okno.)
PERVI NASTOP.
Nęshka inu Goſpá prideta ſkusi vrata na deſni plati.
Goſpá. (Se doli vèrské na ſtol.) Vrata sapri, Nęshka, inu povęj mi vſe na tanku.
Nęshka. Jeſt jim niſim nizh satajila, Vaſha Gnada.
Goſpá. Al je mogozhe, Nęshka? Sapęlat te je otel?
Nęshka. Sapęlat raven ne; ſo me le otli kupit.
Goſpá. Inu ta mali fant je bil sraven?
Nęshka. Sa tim velkim ſtolam je zhepel. On me je priſhal proſsit, de bi bla per njih s'ajn proſsila.
Goſpá. Sakaj pak k' meni ni priſhal? – Al ſim mo kedej kej doli vdarla?
Nęshka. Jeſt ſim mo k'malu rekla; al boshez je vùs preſtraſhen. Toku od hiſhe sgnan biti, inu od njih ſe lozhit, Vaſha Gnada! – Kaj menijo, de je to majhena ręzh? – O Nęshka, toku je prut meni sdihnil, nję lepota je moje ſerzę ranila; al en ſtrah me objide, kader smiſlim, de jo lubim.
Goſpá. Al ręſs toku ſtraſhnu vùn vidim, Nęshka? – Sej ſim mo vunder vſelej rokó dershala.
Nęshka. Kaj menijo, kaj ſi je ſhe potler smiſlil? – – Ne vęjm, zhe bi jim povędala, al né –
Goſpá. Le povej, le povej, Nęshka.
Nęshka. Naj premiſlijo; eno podvęso od njih je otel po vſi ſili imęti.
Goſpá. (na ſmęh.) Podvęso? – Boſhzhek!
Nęshka. Jeſt ſim ga kręgala, de ſe je poſtopil, kej takiga miſlit. Tiſtikrat pak – vidijo, gnadliva Goſpa, jeſt jim nemorem povędat, kaj je pozhel – on ſe je na tla vergel, ſvijal pred mano, koker ena kazha; ozhy ſo ſe mo bliſkale, koker iſkre; vriſkal je pak, koker en jęſihar.
Goſpá. (v'miſlih:) Kai pak ſhe Nęshka?
Nęshka. Sam slode je v' timu fantu – Po tim je na enkrat gori ſkozhil, inu me je objęl, rekozh, kader mojo boterzo ne ſmęjm, bom pak tebe.
Goſpá. {v' miſlih.) Puſtímo, puſtímo tę norzhije – – Tedej, luba moja, kaj ti je ſhe moj Goſpod na sadne rekel?
Nęshka. De Matizheka ne bom dobila, zhe ſe jim po njih voli ne vdam.
Goſpá. (gori vſtane, ſem ter kje hodi, inu s'veternizo grosnu maha.) On me nizh vezh ne lubi!
Nęshka. Kaj ſe bodo jesili, Vaſha Gnada!
Goſpa. Taki ſo le vſi moshję. Jeſt ſim ga prevezh lubila! moja lubęsen ga je vtrudila! to je moja pregręha. Al ti ſe nizh ne boj; dobila ga boſh. Jeſt ti s'ajn dobra ſtojim – bo ſkorej priſhal?
Nęshka. Koker hitru gnadlivi Baron na jago odidejo.
Goſpá. (s' veternizo maha.) Odpri to okno. Tukej je taka vrozhina –
Nęshka. Sa to, kir toku hitru gori inu doli hodijo, inu s' rokami mahajo. (okno odpęra.)
Goſpá. (samiſhlena.) Mene popuſtiti! – Nehvalęshni– zhlovek!
Nęshka. (saupije per okno.) Raven tukej gnadlivi Goſpod po verti jèsdarijo. Jaka tudi; inu eden, dva, terję, ſhtirje peſę.
Goſpá. Raven prov, to je vshę dobru – Nęshka, eden terka.
Nęshka. (odpęrat tezhe, inu poje.)Tò je moj Matizhek! tò je moj Matizhek!
DRUGI NASTOP.
Matizhek, Nęshka, Goſpá ſedeozha.
Nęshka. Tok pridi, pridi enkrat, lubi moj! gnadliva Goſpa te vshę nemorejo dozhakat.
Matizh. Mene? – Kaj je taka ſila? – Vaſha Gnada, kader jeſt prov premiſlim, tok vidim na sadne, de vſe prov grę. Gnadlivi Baron mojo Nęshko radi vidijo; inu to je prov.
Nęshka. Prov?
Matizh. Meni bodo goſpodarſtvu po zęli graſhini saupali; inu to je prov.
Nęshka. Mozhi, mozhi, kvanta.
Matizh. Sa to pak, kir ti goſpodarſtvu po tvoji graſhinzi njim nezheſh saupat, tok gnadlivi Goſpod na eno golfijo miſlijo; inu to je prov – Kir pak ſhe dalej ta ſvęjt toku s'ſabo perpęle, de ena golfija to drugo premaga, tok ſim jeſt tudi na eno miſlil; inu to je tudi prov!
Goſpá. Lubi moj Matizhek, koku moreſh ſdej norzhuvati?
Matizh. Al jeſt, Vaſha Gnada?
Nęshka. Na męjſt de bi shalosten bil –
Matizh. Kaj ní sadoſti, de ſi glavo vbijam, koku mi naſho rezh vùn ſpeláli bomo? – Vaſha Gnada, naj me poſluſhajo. Jeſt męnim, toku: gnadlivi Goſpod ſo po mojim kruhu lazhni; tedej je tręba, eno ſkèrb v' njih obuditi, de bi ſvojga laſtniga ne sgubili.
Goſpá. Vshę prov, Matizhek; al koku?
Matizh. To je vshę ſturjénu; jeſt ſim jim vshę podkuril. Njih ſim satoshil, Vaſha Gnada!
Goſpá. Mene? – Al noriſh?
Matizh. Jeſt ne; al Baron bodo noręli.
Goſpá. On je toku grosnu nagle jęse!
Matizh. Raven taki morejo biti. Kader kry vré, ſe glava męſha. Jeſt ſim Budalu enu piſmize v' roko vtiſnil, de ga imá gnadlivimu Goſpodu dati, inu ſim jim saſtopit dal, de imá ſhe dones en sali Goſpod k'njim v' vaſs priti.
Goſpá. Inu ti ſe poſtopiſh, eno tako lash zhes mojo zhast –
Matizhek. Vaſha Gnada, le per njih je lash; per eni drugi bi bil morebiti sadel.
Goſpá. Na tako visho ſe ti bom ſhe môgla sahvalit.
Matizh. Naj mi povedó, al ni to lępa ręzh, de ſim jim dęlu sa zęl dan napravil. Sdej ne bodo vędili, al bi eno varuvali, al bi sa to drugo lasili. Na męjſt de bi Nęshko sapeluvali, bodo njih ſęnzo lovili. Oni ſe bodo repęnzhili, oni bodo ſèm inu kje krivoritili, s'dolgim noſsam. V'ti smoti bo dan pretękel, inu Nęshka oſtane Matizhekova.
Nęshka. Bomo vidili, koku bo ſhe pravda vùn padla.
Matizh. Na pravdo jeſt ne smiſlim, per moji duſhi! – Nęshka, ti gnadlivimu Goſpodu pusti vędit, de boſh dones na vęzher v' borſhtki na nje zhakala.
Nęshka. Ti meni to praviſh?
Matizh. Uh! puſti ſi dopovędat! kdur s' nizh nizh naredit ozhe, nizh ne ſtury, inu ni sa nizh. Me saſtopiſh?
Nęshka. Ta bi bla lępa!
Goſpá. Ti tedej ſam pervoliſh, de bo Nęshka v' borſhti –
Matizhek. Kaj ſhe! Bog obari! – Jeſt le enga v' Neshkin gvant vtaknem, ina ga v' borſht doli poſhlem. Goſpod bodo k' malu sraven; mi pak sa njimi. Bodo vidili, kaj bo to sa en ſhpaſs.
Nęshka. V' moj gvant? koga nęki?
Matizh. Tonzheka.
Goſpá. Se je vshe prozh.
Matizh. Sa me je ſhe tukej; de bi le mene puſtili rovnati!
Nęshka. Na Matizheka ſe snajo saneſti, Vaſha Gnada. Ti praviſh tedej –
Matizhek. De bom Tonzheka, dokler Barona doma ne bo, ſemkej poſlal. Ti ga oblęzi, inu lepu napravi; jeſt ga bom potler saperl, inu sa naprej podvuzhil. (grę.)
TRĘKI NASTOP.
Nęshka, Goſpá ſedeozha.
Goſpá. Sa boshjo volo, Nęshka, poglej, kakòrſhna ſim – Mladęnzh bo sdej tukej.
Nęshka. Ta boshzhek ſe meni prov v' ſerzé ſmili.
Goſpá. (pred ſhpęglam.) Boſh vidila, kok ga bom kręgala.
Nęshka. Naj ga puſtę to pęſem pęti, Vaſha Gnada. (jo njej na rozhe poloshy.)
Goſpá. Pak ręſs; moji laſsje ſo toku ſkùſhtráni.
Nęshka. (popravla.) Nizh ne dę, ga bodo ſhe loshé kręgali.
Goſpá. (samiſhlena.) Kaj ſi rekla, Nęshka?
ZHETERTI NASTOP.
Tonzhek, Nęshka, Goſpá.
Nęshka. Le noter, le noter, Goſpod Lublanzhan!
Tonzhek. (Se vùs tręſse, inu blisha.) Straſhna beſsęda! – Nikar me ne ſpomni, Nęshka, de me ſkorej hribi inu doline od gnadlive moje Goſpę lozhili bodo.
Nęshka. Od moje Goſpę.
Tonzhek. Oh!
Nęshka. (ſe sa njim pazhi.) Oh! – kaj sdihujeſh? – Pęl boſh, ſhinkovzhek, pęl. Inu le urnu!
Goſpá. (Pęſem v' roko vsame.) Kdu ję narędil to pęſem?
Nęshka. Naj ga poględajo, kok je rùdezh ratal.
Tonzhek. Al je gręh, pozhutke imęti ? –
Goſpá. Snaſh pęti, Tonzhek?
Tonzhek. Vaſha Gnada, jeſt ſe vùs tręſsem – – –
Nęshka. (ſe pazhi.) Nja, nja, nja, nja: gnadliva Goſpa ozhejo imęti, inu ta boſh tedej pęl. Le hitru!
(Goſpá sedy, pęſem v' rokah dershy, inu jo bere. Nęshka sa njo noter ględa. Tonzhek pred gnadlivo Goſpo stoji, vùs ſramoſhliv, inu sazhne pęti.)
Tonz. De polna plemena Lubęsen ognęna Rasdjala me bo, De boshez, oparjen Sim pizhen, ſim vdarjen, Kaj morem sa to!
Nęshka. To ſo ſile, ſo teshave!
Goſpá. Vęjſh, de fantezh ní bres glave.
Nęshka. Nizh ne marej, ſe ſi moj.
Goſpá. Le sapoj ſhe, le sapoj.
Tonz. Kar kuje, kar tôzhe, Preneſt' ni mogozhe, Pre ſilnu je to! Tiranſka Lubęsen! O huda bolęsen! Kaj dęlaſh s'mano?
Nęshka. Grosna je Lubęsen taka.
Goſpá. Lępa je beſsęda vſaka.
Nęshka. Konz ga bo, oblubim dé.
Goſpá. Men' ſe ſmili, ręveſh jé.
Tonz. Le ena je v' ſtano Sazelit to rano, To zhutim, to vęjm! Al gori poględat, Jèn to ji povędat, Jeſt ręveſh neſmęjm.
Nęshka, Goſpá. Tonzhe, Tonzhe, ſi poręden.
Tonzhek. Odpuſhanje, zhe ſim vręden.
Goſpá. Shpaſsej fant, al miſli s'kom.
Goſpá, Tonzh. Sram me je, ſerzę mi bije.
Nęshka. Sram jih je, ſerzę jim bije.
Vſi. Tozhe, pezhe, ſuka, vije,
Tonzhek. Jeſt ne vęjm, kaj ſtutil bom.
Nęshka, Goſpá. Jeſt ne vęjm, kaj ſtrila bom.
Nęshka. No, Tonzhek! – al vshę vęjſh, koku te bomo naſhęmili? Ti moreſh en gvant od mene oblęzhi.
Tonzhek. Vshę vęjm, Nęshka.
Goſpá. Jeſt se bojim, de mo prov ne bo.
Nęshka. Pazh; ſe je toku velik, koker jeſt. (ſe k'njemu vſtopi.) Nar pervizh ſukno doli. (mo ſukno doli potegne.)
Goſpá. Zhe pak kdu sraven pride.
Nęshka. Kaj kej hudiga delamo? – vunder morem vrata sapręti. (vrata sareglá.) Kaj mo bomo na glavo djali? – Le tiho, vshe vęjm – moj portek, inu to prashenzhno pęzho. (gre doli ſkusi tę poſtranſke vrata.)
PETI NASTOP.
Tonzhek, inu Goſpá ſedeozha.
Goſpá. Toku dolgu, de godzi pridejo, moj Goſpod ne ſmęj vędit, de ſi v' gradi. Potler mo bomo rekli, de na piſmu zhakaſh, inu de ſi pręd niſi v' Lublano upal.
Tonzhek. (shaloſtno.) Piſmu vshę imám, Vaſha Gnada; Shushek mi ga je dal. (piſmu kje da.)
Goſpá. Vshę? – grosna ſila je bla vunder! (piſmu poględa) Sej ni prov sapezhatenu; poglej, tukej grę vſe narasen. (mo piſmo ſupet nasaj da.)
SHĘSTI NASTOP.
Tonzhek, Goſpá, Nęshka.
Nęshka. Perneſse portek, inu eno pęzho.) Kaj grę narasen, Vaſha Gnada?
Goſpá. To piſmu.
Nęshka. Kaj sa enu piſmu?
Goſpá. Na Prefekta v' Lublano.
Nęshka. Vshę.
Goſpá. Jeſt ſim ſe raven tudi zhudila.
Nęshka. Tonzhe, sdej le hitru. Doli poklękni. Nar pred ti morem kito ſpléſti. (ſpleta.) Ti beſhtiza, kaj imaſh sa ene lepe laſsę –
Goſpá. Le hitru jih vkup spravi. Toko bo vshę dobru; ſej pęzha zhes pride –
Nęshka. Sdej pak portek – en malu bol na zhelu – toko –
Goſpá. Pęzho puſti lepú sad doli mahat – Srajzo en malu narasen, de ſe bo vrat vidil –
Nęshka. Aj ti tat! kok mo lepú ſtoji! – To ne bo nizh; on me prevezh nasni dęva. (ga sa brado prime.) Fantezh, lepú te proſsim, ne bodi toku lęp.
Goſpá. Imaſh kakorſhno buzko, al zinkepinko? –
Nęshka. Bom potler poiſkala.
Goſpá. Rokávo ſe more gori pervihat – (ga perviha, inu saględa eno ranizo.) Kaj je to? nekej kervaviga! –
Nęshka. Kję ſi to dobil?
Tonzhek. Dones sjutrej, kader ſim ſe imel prozh pelat, ſim vojnize popravlal. V'tim je pak kobila s'ujsdo na ſtran mahnila, de ſim ſe toku slo opraſhnil.
Nęshka. Boſhzhek! – lępo roko ima, to je ręſs! – bęlo koker en deklé! – je bol bęla, koker moja; naj poględajo, Vaſha Gnada. {rokę, eno prut drugi, dershy.)
Goſpá. Kaj mi to praviſh; pernſési raji eno rutzo, de ſe obęshe.
Nęshka. Eno podvęso, Vaſha Gnada. Jeſt jim oblubim, de imá s'ajn eno poſębno mozh. (ſe ſmęja, Tonzhka od sad pahne, vsame njegovo ſukno, inu grę doli ſkusi te ſrędne vrata.)
Goſpá. Gredej snaſh tudi tvoj gvant pernéſti.
SĘDMI NASTOP.
Tonzhek klezheozh, Goſpá ſedeozha.
Goſpá. Kaj je rekla od podvęse?
Tonzhek. (s'ſtraham.) Vaſha Gnada! – – od – podvęse? –
Goſpá. Od podvęse, ja! – fantezh, fantezh! – mi dva imáva ſhe eno veliko rajtengo v'kup – jeſt tvoje otrozharije vſe vęjm.
Tonzhek. Zhe vedó, Vaſha Gnada – Oh! tok naj puſtę njih jęso zhes me paſti; naj naredę en konz s' mano! – Jeſt to uro, kader bi ſe imęl od njih lozhit, toku ne bom preshivel. (ſe joka.)
Goſpá. (sa ſe.) Sdej ſe pak joka, ręveſh. Kaj ozhem s'njim pozheti?
Tonzhek. Raji vmręti, koker njih sapuſtiti!
Goſpá. Mozhi, mozhi! ní ene pametne beſsęde is tvojih uſt ſliſhat. (eden terka, ona glaſnu klizhe.) Kdu je?
OSMI NASTOP.
Tonzhek, Goſpá, Baron.
Baron. (ſunej.) Sakaj ſi se saperla?
Goſpá. (ſe vſtraſhi, inu vſtane.) Moj mosh! – sa boshjo volo, kaj mi je ſturiti! – (Tonzhek vſtane.) fant bres ſukne! na pol ſlęzhen! pęzho na glavi! jeſt s'njim saperta! – O moj Bog! moj Bog! –
Baron. (sunej.) Boſh odperla?
Goſpa. Jeſt ſim – zelu ſama.
Baron. (sunej.) Sama? s'kom tedej govoriſh?
Goſpa. (okoli ględa.) S'kom drugim koker – s'tabo?
Tonzhek. (na ſtran.) Kaj bo s'mano! kaj bo s'mano! (ſtezhe v' ſhtibelz, inu vrata sa ſabo sapré.)
DEVĘJTI NASTOP.
Goſpa, potler Baron.
Goſpá. (Kluzh od ſhtibelza vùn potęgne, inu potler tezhe Baronu te druge vrata odpręti.) Sam slodi me je motil, de ſim Matizheka bogala.
Baron. (s'ojſtrim poględam.) Sizer ni bla tvoja navada, de bi ſe sapęrala.
Goſpá. (oſtraſhena.) Jeſt – – jeſt ſim ongavela – ſim imęla opravit – – ja, ja – s' Nęshko, – raven sdej je vùn ſhla.
Baron. Koker vidim, ſi ſe vſtraſhila? –
Goſpá. Ni zuudu – ſe vęjſh, de ſim bojęzha – Me dvę ſva raven od tebe govorile – ja ja, od tebe – – koker ſim rekla – raven sdej je vùn ſhla –
Baron. Od mene ſta govorile? – ſim pre sgodej priſhal, morebiti? – Enu piſmize me je nasaj vernilu. Jeſt ſizer to, kar noterſtoji, ne verjamem – al vunder – mi po glavi hodi.
Goſpá. Kaj sa enu piſmize?
Baron. V' katęrim ſtoji, de ima dones eden k'tebi v' vaſs priti – – Jeſt oſhim, de bi slagánu blo –
Goſpá. Neſręzhni zhlovek, kdur ſi je to smiſlil!
Baron. De bi ti ne vedla? –
(Tonzhek en ſtol okoli vèrshé v' ſhtibelzu.)
Baron. Kaj je saropotalu?
Goſpá. Saropotalu?
Baron. Nekej je moglu paſti.
Goſpá. Jeſt niſim nizh ſliſhala.
Baron. Tok ſo tvoje miſli grosnu rastręſsene.
Goſpá. Rastręſsene? – sakaj?
Baron. Shéna, eden je noter.
Goſpá. Kdu bo nęki noter?
Baron. Raven to jeſt praſham;
Goſpá. Ja, ja – Nęshka bo, Nęshka. Meni ſe sdy, de raven spravla.
Baron. Sej ſi pręd rekla, de je per tih vratih vùn ſhla.
Goſpá. Per tih, al per unih – vshę ne vęjm prov.
Baron. Zhe je tedej Nęshka, sakaj ſi ſe pak vſtraſhila?
Gospa. Vſtraſhila? jeſt? sa volo moje hiſhne?
Baron. Al ſi ſe sa volo tvoje hiſhne, al ne, to ne vęjm; ampak de ſi ſe vſtraſhila, to vidim.
Goſpá. Jeſt tudi vidim, de je tebi na timu deklętu veliku vezh leshęzhe, koker na meni.
Baron. (jęsen.) Tolkajn mi je na nję leshezhe, de jo ozhem sdej k'malu vidit.
Gospa. O ſe vęjm, de jo doſtikrat vidit ozheſh: – al de meni toku malu saupaſh, to je gerdó –
DĘSSETI NASTOP.
Baron, Goſpá, Nęshka, pernéjse en gvant na rozhi, vrata kje naſlony.
Baron. Le sa me, zhe tvojo nedolshnoſt ſkasheſh. (govory prut ſhtibelzu.) Nęshka, vùn pridi, jeſt ti sapovęjm. (Nęshka per alkofi oſtane.)
Goſpá. Nikar! ona je na pol naga, to bi blo lepú; ona nemore sdej vùn priti. Jeſt ſim ji dala moje gvante poſkuſit, katęre ſim ji namenila; v'tim pak ti prideſh; ona ſe je ja mogla ſkriti pred tabo.
Baron. Zhe ne more vùn priti, tok bo ſaj odgovorit snala. (prut ſhtibelzu.) Nęshka odgovori, al ſi noter?
Nęshka, katera je per alkofi ſtala, ſe pozhaſi noter splasi.
Goſpá. (prut ſtibelzu.) Jeſt ti prepovęjm odgovorit, Nęshka;
Baron. (gre blishe k' ſhtihelzu.) Kader tedej nozhe govorit, tok jo jeſt ozhem vidit, naj bo naga, al oblęzhena.
Goſpá. (mo naprej ſtopi.) Drùgé ti nemorem branit, al ſaj tukej ti bom branila – –
Baron. O le tihu! – – jeſt bom tvojo ſkrivno Nęsho na dan ſpravil, de bi ne vęjm kję bla. Tebe sa kluzh ne ſmęjm proſsit, to ſe toku saſtopi. Pak ſej ſe te vrata lohka gori dęnejo. He! ni obeniga?
Goſpá. Kaj ludy boſh v'kup klizal, de bo ſmęh inu pohujſhanje med drushino, de ſe bo glaſs od tvojiga lępiga sadershanja ſkusi zęlo vaſs raslęgal?
Baron. Prov imaſh; ſej mi ní obeniga tręba; jeſt snam ſam po kladuvo inu po klęſhe ſtopit. (ſtury, raven koker de bi otel jiti, inu ſupet nasaj pride.) Ampak de bo vſe oſtalu, koker jé, boſh to dobroto imęlaa, s'mano jiti. Na tako visho ne bo ſmęha, inu ne bo pohujſhanja. Ozheſh? –
Goſpá. Sakaj bi ne ſhla? – (ſe vidi, de ne gre rada.)
Baron. Pozhaſsi! jeſt sim na tę vrata ſkorej posabil; jih morem sapręti, de boſh mogla tvojo nedolshnoſt popolnama ſkasat. (sapré tę ſrędne vrata, inu kluzh vùn potęgne.)
Goſpá. (ſama per ſebi.) Kaj ſim ſtrila! oh kaj ſim ſtrila!
Baron. Pojva tedej. (ji da roko.) Kar pak to Nęshko tukej noter am tizhe, me bo vshę mogla pozhakat.
Goſpá. Kaj ti vunder sa enę traparije pozhęnaſh – – (Baron jo pęle, inu vrata saklęne.)
EDENAJSTI NASTOP.
Nęshka, Tonzhek.
(Nęshka pride is Alkofe, tezhe k' ſhtibelzu, inu ſkusi lukno od kluzhavenze noter govory.) Tonzhek! odpri hitru; le hitru, inu vùn pridi!
Tonzhek. (vùn pride.) Oh Nęshka! v' kaj sa enim ſtrahi ſim jeſt!
Nęshka. Sdej le pojdi, poberi ſe; nizh ne zhakej!
Tonzhek. Kję pak ozhem vùn jiti?
Nęshka. Jeſt ne vęjm; al jiti moreſh.
Tonzhek. Kader pak nikér vùn nemorem?
Nęshka. Pomiſli, kaj bo s'tabo, zhe te Baron najde. – Tezi inu povej Matizheku –
Tonzhek. Skusi to okno; ſej toku viſsoko raven ni. (gre kjé, inu poględa ſkusi okno.)
Nęshka. Nikar, sa boshjo volo! ti ſe vbijeſh!
Tonzh. (nasaj pride.) Sej je mehkó doli – Zhe raven ene dvę, tri dine smèſhkam –
Nęshka. (ga nasaj dershy.) Nikar, sa boſhjo volo te proſsim!
Tonzh. Oh Nęshka! v' en goręzhi bręsen ſim v' ſtano ſkozhit, de le njo ręſhim. (ſkozhi ſkusi okno.)
DVANAJSTI NASTOP.
Nęshka ſama.
Oh! (se vèrshé na en ſtol, ſedy en zhaſs, po tim grę s' ſtraham k' okno, doli poględa, inu ſupet nasaj pride.) Ni ga vezh! To je en fant, koker iſkra. – Tiho, jeſt ſe morem na męjſt njega noter sapręti. (grę v' ſhtibelz.) Sdej naj le vrata rasbije, kader ozhe. (ſe sapré.)
TRINAJSTI NASTOP.
Baron, Goſpa.
Baron. (Pernejse kladuvo, inu klęſhe, inu jih na en ſtol vèrshé.) Kader tedej ni drugazhi, koker de jeſt morem vrata goridjati, tok glej ti gori, shéna. Jeſt te ſhe enkrat praſham, al ozheſh vrata odpręti?
Goſpá. Lubi moj moſh, kè bi ti is lubęsni prut meni toku rasſajal, bi ti vędla sanéſti; al kadęr vidim –
Baron, Naj bo is lubesni, al is slodja! – odpri vrata, ſizer jih gori vèrshem.
Goſpa. (mo na prut ſtopi.) Pozhaſsi, zhe ſmęjm proſsit. Tok vunder miſliſh, de bi jeſt v' ſtani bla, mojo dolshnoſt posabit?
Baron. Jeſt ozhem vedit, kdu je noter.
Goſpa. Zhakej tedej – jeſt ti bom povędala. Al lepú te proſsim, lubi moj moſh, nikar ſe ne jęsi.
Baron. Tok ni Nęshka?
Goſpa. Pak tudi obeden, kdur bi tebi krivizo dęlal – – Mę ſva otle toko eno otrozharijo napravit – eno otrozharijo, sa ręſs – prov nedolshno, – – jeſt ti perſęshem –
Baron. Ti perſęsheſh?
Goſpa. De niſmo miſlili tebe ras–shalit, ne jeſt, ne on.
Baron. (hitru) Ne ti, ne on? Tedej je en moſhki?
Goſpa. En otrok,
Baron. Kdu?
Goſpa. Nikdar ga ne ſmęjm imenuvat!
Baron. Vbijem ga!
Goſpa. Sa boshjo volo!
Baron. Govori!
Goſpá. Ta mali – – ſhtudent –
Baron. Shtudent! – Tò je lé! ſkasalu ſe je, kar piſmu govory.
Goſpá. (rokę gori vsdigne) Lubesnivi moſh, nikar ne miſli – –
Baron. (s' nogo od tla vdari, na ſtran) Ta preklęti fant! tok ga morem povſod najti. (glaſnu) Odpri vrata; sdej vshę vſe vęjm, vſe na tanku. Tudi saſtopim to donaſhnu slovojemanje. Kè bi med vami nizh hudiga ne blo, bi bil fant mene bogal, on bi bil ſhal, bi ſe ne dershal, koker ſęnza, per gradi, bi ſe ne ſkrival; ti bi ne bla tolkajn làshy v'kup ſplédla –
Goſpá. On ſe je tebe bal.
Baron. (vùs ſerdit, prut ſhtibelzu.) Vùn, vùn, beſhtja mala, vùn pridi!
Goſpá. (ga objame od sad, mu prozh vlęzhe.) Oh! lubi moj! perſerzhni moj moſh! – nikar, nikar! ti ſe boſh ſposabil nad fantam. Nikar ne verjęmi; ni toku, koker męniſh. Zhe boſh tudi kej napèzhniga vidil –
Baron. Kej napèzhniga?
Goſpá. Nizh hudiga, nizh – – On ſe je otel v' en shęnſki gvant oblęzhi; nęshkino pęzho, inu portek na glavi, bres ſukne, s' golim vratam, s' savihavimi rokavi je otel –
Baron. Inu ti ſi s'njim saperta bla! Neſramniza! – boſh saperta, zhakej, boſh saperta! – al nar pervizh ſi morem fanta is poti ſpravit, de me ne bo nigdar vezh ſręzhal.
Goſpá. (doli poklękne, inu rokę gori dershy.) Skusi vſe, kar sa lubu imaſh, te proſsim, sanéſi mo! premiſli, de je en otrok! – tok jeſt bom na njegovi ſmerti kriva, moj Bog! –
Baron. Zhe ſe bol bojiſh s'ajn, vekshi je njegova pregręha.
Goſpa. On ni nizh gręſhil, nizh – on je otel jiti: ampak jeſt ſim ga nasaj klizala.
Baron. (vùs ſerdit) Vſtani! pobéri ſe! – To je vunder ſila, to; ti, ti ſe poſtopiſh, s'ajn proſsit?
Goſpa. Naj pak bo tedej! jeſt ne bom nizh vezh rekla; jeſt ti bom kluzh dala: ampak ſkusi tvojo lubęsen, zhe ſi kedej katęro prut meni imel –
Baron. Skusi mojo lubęsen! – lubęsen!
Goſpa. (vſtane, inu mo kluzh da) Oblubi meni, de ne boſh fantu nizh ſturil; ſpuſti potler tvojo jęso nad mano, zhe ti ne bom ſprizhala –
Baron. (vsame kluzh.) Jeſt nezhem nizh vezh ſliſhat.
Goſpa. (ſe vershé na sofo, inu s' ruto ozhi sakrije.) Oh! vùn je, vùn je s'njin!
Baron. (odpré vrata, inu nasaj ſtopi) To je Nęshka!
SHTIRINAJSTI NASTOP.
Goſpá, Baron, Nęshka.
Nęshka. (vùn ſtopi, inu ſe ſmeja.) Vbijem ga, obijem ga. Tok naj ga tedej vbijejo, tiga ſhęntaniga fanta!
Baron. (na ſtran.) Tukej ſim ſe nalétel! – (poględa Goſpó, katęra ſe tudi zhudi) Inu ti ſi tudi oſtermęla? – – – Al morebiti ni bla ſama noter. {grę v' ſhtibelz.)
PETNAJSTI NASTOP.
Goſpa ſedeozha, Nęshka tezhe k' Goſpę.
Nęshka. Nizh naj ſe neboję, Vaſha Gnada; fant je ſkusi okno ſkozhil; Bog vęj, kję jé vshę.
Gospa. Oh Nęshka! konz me bode.
SHESTNAJSTI NASTOP
Goſpá ſedeozha, Nęshka, Baron.
Baron. (pride is ſhtibelza; en zhajs mozhy.) Ni obeniga; ta bart ſim jeſt ſalil – – Shéna - - - ti dobru igraſh tvojo komedijo.
Nęshka. (luſhtno.) Inu jeſt, Vaſha Gnada?
Goſpá. (ruto pręd uſtmi dershy, de ſe vkup ſpravi, inu nizh ne rezhe.)
Baron. (ſe blisha k' Goſpę.) Ti ſi tedej le norzhvala s' manó?
Goſpa. (vshę bol korashna.) Sakaj pak né?
Baron. De te slode, inu tvoje ſhpaſse! – Tok toku boſh s' manó rovnala?
Goſpa. Al marej tvoje traparije kej drugiga saſlushijo?
Baron. Traparije, kader sa mojo zhaſt grę?
Goſpa. Sa me ne maraſh, me saversheſh, inu vunder me kazheſh, vunder mi ne upaſh – komu ſe to spodobi?
Baron. Shéna, ne bodi huda!
Nęshka. Kaj bi sdej blo, kè bi bli Goſpá puſtili ludi v'kup priti, koker ſo oni otli.
Baron. Imaſh prov! – jeſt ſe morem ponishat – odpuſti mi – ſram me je –
Nęshka. Pazh prov, de jih je ſram!
Baron. Sakaj pak niſi vùn priſhla, kader ſim te klizal? – Ti malopridna!
Nęshka. Niſim môgla; ſim ſe raven oblazhila; inu Goſpá bodo vshę vędili, sakaj me niſo puſtili.
Baron. Mozhi, mozhi od tęga; pomagej mi raji, de jo potolashim.
Goſpa. Vſe saſtojn; sdej je preposnu. Jeſt vidim, de ſe morem lozhit od tebe. V' Melęſsovim per Nunah bo sa naprej moje prebivalſhe.
Baron. Kaj to bi bla ti v'ſtano ſtriti?
Nęshka. Jeſt oblubim, de bi ſe ta pervi dan jokali.
Goſpá. Des raven; jeſt ſe raji ozhem jokat po njemu, koker odpuſtiti; on me je pre vezh ras - shalil.
Baron. Rosalka!
Goſpa. O! jeſt niſim vezh tvoja Rosalka, katęro ſi ſizer lubil! jeſt ſim ena oboga shéna, ena ſirota – nimam moshá!
Baron. Vſmili ſe!
Goſpa. Ti ſe niſi zhes mene.
Baron. Tiſtu preklętu piſmu – – je narędilu, de mi je kry savręla.
Goſpa. Sej jeſt niſim pervolila –
Baron. Tok ſi vędla s'ajn?
Goſpá. Matizheh ga je –
Baron. Kaj on?
Goſpa. – Budalu dal –
Baron. Budalu je rękel, de mo ga je en kmet pernéſsel. Shęntani keklavez! – zhakej beſhtja, jeſt te bom vuzhil làgát.
Goſpá. Ti ozheſh, de bi jeſt tebi odpuſtila, inu ti drugim odpuſtiti nezheſh. Vidiſh, kok ſi nevumen. O moshję! moshję! – Zhe jeſt tebi kedej odpuſtim, tok ſi bom vùn sgovorila, de more vſim vſim odpuſhénu biti.
Baron. Is ſerza rad; Jeſt vidim, de mojo sadershánje ni blo lepó.
Goſpá. Gerdó sa me, inu sa te.
Baron. O rezi, le sa me! – Al vunder, jeſt vas shenę ne saſtopim. Vę imate vſe ſorte obrase; veſsęle, inu shaloſtne, ſlahke inu kiſle, koker je tręba. Ti ſi bla rudęzha, inu ſi ſe jokala; toj obrás je bil vùs opaden – Per moji duſhi! ſej je ſhe sdej.
Goſpá. (ſe k'ſmęhu ſili.) Sim bla rudęzha – sa to, kir ſim ſe na męjst tebe ſramvala. Ras - shalena nedolsnoſt tudi rudęzha rata, koker huda vęjſt. Al vi moshję ne snate te dvę rèzhy narasen lozhit; vaſhi obzhutki ſo pre tumpaſti.
Baron. (ſe poſmehuje.) Inu fant s' pęzho na glavi, bres ſukne, na pol ſlęzhen –
Goſpa. Tukej je le pred tabo. Al ti ni lubiſhi, de ſi tiga fanta na męjſt uniga najdel? Meni ſe sdí, de tęga ſizer rad najdeſh.
Baron. (ſe bol ſmęja.) Potler pak – tvoje sdihvanje, tvoj jok!
Goſpa. Ti me k' ſmęhu perpraviſh, des nimam veſselja.
Baron. Jeſt ſim męnil, de mi moshję vunder kej vęjmo, koku ſe ta ſvęjt sa noſs vodi. Al ni ręſs, ni ręſs, nizh ne vęjm! otrozi ſmo! moja shéna vſe v' ſholo pęle.
Nęshka. Vezhi dęjl ſo moshję krivi, kader jih shenę sa noſs vodijo.
Goſpa. Puſtimo to sdej. Jeſt ſim morebiti mojo norzhijo predalezh gnala. Al kir jeſt tebi niſim samęrila, tok upam, de ti tudi meni ne boſh.
Baron. Rezi ſhe enkrat, de mi odpuſtiſh.
Goſpá. Al ſim to vshę rekla, Nęshka?
Nęshka. Jeſt niſim ſliſhala.
Goſpá. Nehavelęshni zhlovek! al marej saſlushiſh?
Baron. Skusi mojo gręvengo.
Nęshka. Eniga moſhkiga per gnadlivi Goſpę iſkáti!
Baron. O ſej ſim bil dobru plazhan.
Nęshka. Inu ſhe neverjeti, kader Goſpá pravijo, de je ta hiſhna noter!
(Od notrej ſe sliſhi ena Musika, katęra s'miram blisiſhi pride.)
Baron. Rosalka, puſti ſe ſproſsit!
Nęshka. Oh Nęshka, jeſt ſe ſramujem moje slaboſti! nikar ſe od mene ne vuzhi; (Baronu roko da.) Sa naprej ſe shęnſki jęsi ne bo vezh verjęlu. –
Nęshka. Ovbę! godzi pridejo – – De te vunder, dobru jo ręshejo!
Baron. (gnadlivi Goſpę roko kuſhuje) Kaj je to?
SEDEMNAJSTI NASTOP.
Nęshka, Matizhek, Baron, Goſpa.
Matith. (pertezhe) VaſhaGnada, godzi ſo vshę tukej; mladoſt od zele vaſsy, fantje, inu deklizhi, ſunej zhakajo, inu proſsijo –
Baron. So vſi v'kup?
Matizh. Vſi, Vaſha Gnada.
Baron. Tudi ta nesnáni perjatel?
Matizh. Kaj sa eden?
Baron. K' imá k' moji Goſpę priti? Ta v' piſmi, kateriga ſi Budalu dal? –
Matizh. Jeſt? – jeſt né.
Baron. Kè bi jeſt ſizer ne vędil, bi v' tvojih ozhęh bral, de lasheſh.
Matizh. Tok jeſt ne lashem; moje ozhy lashejo.
Nęshka. Tiho bodi, lubi moj; nizh ſe ne sgovarjej: me dvę ſva vſe obſtale.
Matizh. Koga obſtale? – Ti męnish, de ſim Budalo.
Nęshka. Obſtale, de ſi ti piſmu narędil, sa to, de bi bli gnadlivi Goſpod menili, de je fant noter, kir ſim ſe jeſt saperla.
Baron. Rezi, de ni ręſs.
Goſpa. Kaj boſh tajil? – ſdej je vshę vùn.
Matizh. (pozhaſsi, raven koker de bi ſkuſhal v'ganiti.) Sdej je – – vshę vùn –
Baron. Kaj ti praviſh k' tęmu.
Matizh. Jeſt? – jeſt pravim, de – de godzi sunej zhakajo.
Baron. Ti tedej obſtaneſh, de ſi piſmu –
Matizh. Kir gnadliva Goſpá ozhejo, Nęshka ozhe, inu oni tudi ozhejo, tok ja morem obſtati; al kè bi jeſt na njih męjſti bil, Vaſha Gnada, per moji vęri, jeſt bi od tęga, kar mi govorimo, beſsędze ne verjęl.
Baron. De bi làgal s'miram, ſhentani svijazh! – Ni ene reſnizhne beſsęde na njegovim jęsiki.
Goſpá. Pak ſi tudi zhuden, lubi moj; ti ozheſh, de bi pravizo govoril.
Nęshka. (k' Matizheku, tihu.) Si vidil fanta?
Matizh. (k' Nęshki, tihu.) Vidil ſim ga; vùs je polomlen.
Nęshka. (tihu.) Boshzhek!
Goſpá. (k' Baronu.) Vęjſh, kaj je; kar ſi oblubil, jim moreſh dershat; jeſt bom pustila ludy gori priti.
Baron. Pozhakej en malu – – jeſt ſe morem preblęzhi.
Goſpá. Sej ſo domazhi ludję; poglej, kakòrſhna ſim jeſt.
OSSEMNAJSTI NASTOP.
Matizhek, Nęshka, Goſpa, Baron, Gaſhper.
Gaſper (pijen, perneſse eno vbito kahlo s' roshami.) Kję ſo Matizhek? – Po zęlim gradi jih vshę iſhem.
Baron. Kaj je, Gaſhper?
Gaſhper. Ho, Vaſha Gnada – raven prov – ſhkoda, ſhkoda ſe dęla. Naj pustę to okno sadęlat. To je ena rezh, de ni nikamer. Vſe ſorte ręzhy doli męzhejo. Naj ſpremiſlijo, ſdej ſo zlo enga fanta doli vèrgli.
Baron. Skusi to okno?
Matizh. Pojdi, pojdi, pijanz! – ſej nemoreſh ſtati.
Gaſhper. Kaj jeſt? Bog obari! – jeſt né – Per shupani ſo ga pili, to je ręſs; inu jeſt ſim raven męmu ſhal –
Baron. Enga fanta, praviſh, ſo doli vèrgli?
Gaſhper. Per moji duſhi, to je ręſs, Vaſha Gnada. Naj poględajo tę zhepine; vſe, vſe je prozh; roshe ſo pohojene, dine vſe pomèſhkáne – Jeſt vam povęjm, Matizhek; de potler nebote mene kriviga delali.
Nęshka. (tihu k' Matizheku) Glej, de ga ſpraviſh.
Matizh. Vaſha Gnada, ſej vidijo, de jé pijen. On ſe je gori savalil; ſej ne vęj, kaj dęla. Pojdi, pojdi, lubi moj Gaſhper, pojdi ſpat.
Gaſhper. Jeſt ſe niſim gori savalil – jeſt vęjm, kaj dęlam. Per moji duſhi, jeſt – jeſt –
Baron. Kję jé tiſti fant, kję jé?
Gaſhper. Kję jé?
Baron. No ja?
Gaſhper. Raven to ſim otel rézhi. Jeſt ga ozhem imęti. Jeſt morem sa moje dęlu dober ſtati. Naj ſpremiſlijo! na enkrat pade en fant doli, koker de bil is nebęſs perlétel –
Nęshka. (tihu k' Matizhku.) Saverni, saverni.
Matizh. Pjana ſvinja, de ſe poſtopiſh –
Gaſhper. Kè bi na pil, koku bom pak dęlal?
Goſpá. De bi vshę pil sa potrebo.
Gaſhper. I kaj pak ozhem, kader ſim shęn?
Baron. Ti praviſh, de ſo enga fanta ſkusi to okno vergli?
Gaſhper. Ja, vaſha Gnada – v' eni bęli kamsholzi. Pak ſe je beſhtja hitru pobral, inu je ſtękel.
Baron. Sakaj ga niſi dershal?
Gaſhper. Sim otel; pak mi je ſpodletęlu.
Baron. Al bi ga ſaj posnal?
Gaſhper. To ſe vej – – kè bi ga bil vidil.
Nęshka. (tihu k' Matizhku.) Ni ga vidil.
Matizh. Kaj je to sa enu vpitje sa volo enih dvęh din! Al je muje vrędnu? – Moja dolshnoſt je, Goſpodo s' dinami preſkerbęti; ti mozhi, Gaſhper. Vaſha Gnada, nizh naj ſe gori ne dershę; jeſt ſim ſkusi okno ſkozhil.
Baron. Ti?
Gaſhper. Ho, ho, Matizhek! – tok ſte ta zhaſs grosnu sraſil; ſte bil vſe bol majhèn inu tènàk vidit.
Matizh. Koku pak? Kader ſe ſkozhi, ſe zhlovek v'kup vsame.
Gaſhper. Jeſt bi pred rękel, de je bil ta mali –
Baron. Tonzhek, ozheſh rezhi?
Matizh. Kaj pak de! V' Lublani pred vratmi je okoli obernil, inu ſe je nasaj pertiral, de je s' vosam inu s' kobilo vred ſkusi okno ſkozhil.
Gaſhper. Nâ, tiſtu pak né, tistu – to niſim rękel – kobilo niſim vidil ſkozhit – kè bi jo bil vidil, bi bil tudi po pravizi povędal.
Baron. Skorej me bo jęsa popadla.
Matizh. Jeſt ſim tam per shenáh ſedęl v' ſami kamsholzi: sakaj je blo toku vrozhe! – – tam ſim zhakal na Nęshko; kar ſliſhim njih priti, vaſha Gnada – meni je to piſmu noterpadlu, ſtrah me je prevſęl; nekaj me jo blo spodbodlo; na enkrat jeſt puhnem ſkusi okno, de ſim ſi ſkorej nogo slomil (s' roko po nogi riba, koker de bi ga bolelo.)
Gaſhper. Sna biti – Zhe ſte vi bil, Matizhek, tok vam morem vunder nasaj dati, kar vam ſliſhi – To lé – to ſim sa vami pobral: (mo ozhe dati enu piſmu.)
Baron. Meni daj! (mo piſmu vsame.)
Matizh. (na ſtran.) Sdej bo slode.
Baron. (k' Matizheku.) V' timu ſtrahu ſaj niſi tudi posabil, kaj sa ene piſma v' arshati noſsiſh. Kaj sa enu piſmu je letó?
Matizh. (iſhe v' arshati, ene papirzhe vùn stęzhe, inu jih sgleduje.) Zhakejo – ima zhlovek tolkajn tę piſsarije, de ne vęj, kję mo glava ſtoji. To – to je enu piſmu is dolęnskiga od ene ſtare perjatelze – veliku beſsedy, malu pridnih – Ho, ho! – sdej vshę vęjm – morebiti je tiſti papir, kęr tlako samerkujem – Nâ shentej, tukej je le. V'tim arshati ſim ene ſęmena sapiſsane imęl. – –
(Baron piſmu ogleduje.)
Goſpá. (k' Nęshki tihu.) Piſmu na prefekta v' Lublano.
Nęshka. (tihu k' Matizhku.) Piſmu na prefekta v' Lublano
Baron. No, Matizhek, ti ſizer tolkajn vęjſh. Boſh vganil, al ne?
Gaſhper. (blisu Matizheka.) Pravijo, al bote vganil?
Matizh. Tiho bode, neſlanz!
Baron. Tok tedej ne vęjſh?
Matizh. Ho, ho, ho, ho! Jeſt tepez! – To je gviſhnu Tonzhekovu piſmu na Prefekta v' Lublano. Kaj ne? – Jeſt ſim mo ga posabil nasaj dati. – O ti ſhęntana betiza! (ſe na zhelu vdari.) Sromak, kaj bo pozhęl! – ſe more sa njim –
Baron. Koku je pak fantu noter padlu, de ga je tebi isrozhil?
Matizh. On – on je menil, de bi kej sraven perſtavili –
Baron. Koga? (Piſmu ogleduje.) –
Goſpá. (tihu k' Nęshki.) De bi pézhat popravili.
Nęshka. (tihu k' Matizheku.) De bi pezhat popravili.
Baron. (k'Matizheku.) Govori, kaj je męnil?
Matizh. De bi – de bi pezhat popravili.
Goſpá. Morebiti niſi prov sapezhatil?
Baron. (jęso nasaj dershy.) Ręſs je; oſek ni perjęl – prov imaſh – (sa ſe) Tok mi je tedej narejénu, de ne bom nigdar nizh svędel! –
Matizh. Vaſha Gnada! – Godzi zhakajo – jih ſmęjm poklizat? –
Gaſhper. Koker vidim, mene ne bo nizh vezh tręba – No, naj nesamerijo. (grę.)
DEVĘTNAJSTI NASTOP.
Shushek, Baron, Goſpa, Nęshka, Matizhek.
Shush. (perneſse en kùp piſm pod pasdego, inu med vratmi nasaj govory.) Vùn, le vùn, pravim jeſt. Poberite ſe! – Oſli, kaj menite, de je tukej oſhtarija? (k' Baronu.) Vaſha Gnada, zęla vaſs je s' godzi v' graſhini. Zhe jih bol vùn gonim, bol noter rijejo, – Jeſt ne vejm, kaj je to sa ena ręzh dones.
Baron. She to mi sdej manka!
Matizh. Nizh naj ne ſkerbę, Goſpod shlahtni. Zhe ozhejo vędit, kaj to pomęni, jim bom jeſt ras – lozhil.
Shushek. Matizhek, s' tabo imám tudi govorit.
Matizh. De tedej vedó: ti ludję ſo meni inu moji nevęjsti na zhast v'kupej. Dones bomo ſklenili; sa jutri jih pak v' ſvate povabim.
Shush. Vshę jutri, męnish? – Pozhaſsi! – Mi bomo ſhe eno besſędzo pred govorili. (slęzhe enu piſmu vùn, inu ga da Baronu.) Naj beréjo, vaſha Gnada! To je dones noterpoloshénu.
Nęshka. (k' Matizheku.) Gviſhnu je ſmrękarzhina toshba.
Matizh. (k' Nęshki.) Nizh ſe neboj.
Baron. (bere.) "Maria Smrekarza Beſchlüſſerinn zu Schwammburg contra N. N. vulgo Matizhek &c. &. in puncto mutui & promiſsi matrimonii" Tokó! ſmo tukej domá? – Dobro, dobro! – Nęshka ſe imá veſseliti. (k' Matizheku.) Kaj ti praviſh, Matizhek?
Matizh. Jeſt – jeſt, vaſha Gnada? – Te sadne beſsęde ſo blę latinſke – jih niſim prov saſtopil.
Baron. Jih niſi prov saſtopil? – Tok zhakej, ti jih bom po krajnſki povędal. Poſluſhej tedej: v' tih beſsędah je sapopadenu, de is tę donaſhne zeremonije inu is tvoje shenitve ne bo nizh; de ſe imajo godzi, per ti prizhi, vunkej is graſhine pobrati; de ſi ti en neſramni goluſ, en sapeliviz; de bom jeſt letó nedolshnoſt is tvojih parklov ręſhil, inu tebe sapręti puſtil – me sdej sastopiſh?
Goſpá. Kaj to pomęni, Nęshka?
Nęshka. Nizh, nizh, hudiga – Nizh naj ſe ne preſtraſhijo; jeſt vshę vſe vęjm.
Matizh. Bog naſs vari! – to ſo grosovitne beſsęde – Al jeſt perſęshem, de ta golfija –
Shush. Kaj? – Golfija? – Golfija? – Bomo vshę vidili. Smeſhnava ti bo vshę ſhe pod noſs povędal, kar ti ſliſhi –
Baron. Je Smeſhnava tukej?
Shush. Tukej je, vaſha Gnada.
Baron. Naj ga k' meni perpęlejo – Nikar! bom jeſt ſam k'njemu ſtopil; jeſt morem s'njim govorit. (ſam per ſebi) Ta rezh, koker je sdej napelana, lepú kashe. (k' Mathheku, kader vshę grę.) Tvoje zigovze mi vùn spravi; inu le hitru. Jeſt jih ne terpim, kratku inu malu ne! (grę s' Shushekam.)
Matizh. Jeſt tudi né, toku dolgu, de ſe bo moja nedolshnoſt ſkasala. (ozhe doli jiti.)
Nęshka. (ga od sad pozuka, de ſe okoli oberne.) Ti, kaj bo?
Matizh. Vſe dobru! – jeſt jo bom vshę svil. Ta zhaſs bodo godzi per shupani pozhakali. (grę doli; godzi pozhnejo sunej en shaloſtni Marſh, katęri ſe smiram majn ſliſhi.)
DVAJSSETI NASTOP.
Gospa, Nęshka.
Gospa. (ſe vſęde na sofo.) Kaj bo s' tvojim shęnenam? –
Nęshka. O jeſt ſe sanéſsem na njegovo glavo.
Goſpá. Ta predęrti Matizhek s' njegovim piſmam! – Kaj mi je sa en ſtrah narędil! oh Nęshka, men ſe je hudo godilu!
Nęshka. Vaſha Gnada, kè bi ſe bli oni vidili, kakſhni ſo bli; blèdy, koker sid. Al to je preſhlo, koker ena meglá; pozhaſsi ſo pak ſpęt rudęzhi, toku rudęzhi ratali –
Goſpá. Tok ſkusi okno je fant ſkozhil?
Nęshka. Koker ena kobilza –
Goſpá. Na sadne pak ſhe ta pjani Gaſhper!– me je vſo smamil – jeſt niſim vędela, kaj govorim –
Nęshka. O! kaj pak de! ſim ſliſhala – Tokú ſe jim je vesalu, vidijo – Jeſt bi ne bla nikoli verjęla, de snajo toku dobru làgat.
Goſpá. Kaj ręſs męniſh, de je moj moſh vſe verjęl? – Zhe pak fanta v' graſhini najde –
Nęshka. Jeſt bom vshę ſkerbęla, de ga ne bodo najdli.
Goſpa. On more v' Lublano jiti, ni drugazhi. Sakaj po tim, kar ſe je sgodilu, lohka vęjſh, de mene nizh vezh ne veſsely, njéga doli v' borſht poſhilat.
Nęshka. Ręſs je, ſej bi jeſt tudi ne otla doli jiti. Al na tako visho ſe ſupet ne bom moshila –
Goſpa. Tiho! – kaj bi pak blo, ke bi jeſt ſama na męjſt tebe doli ſhla.
Nęshka. Ony, vaſha Gnada?
Goſpa. Toku nebo obeden v' nevarnoſti – moj moſh ne bo mogel vezh tajiti – on ſe bo ſam nalétel – bo preprizhan – potler ga bom ſhe le ſtrahvala. Ena mi je vshę ratala; morebiti mi ta druga tudi rata – Vęjſh kaj je, Nęshka; ti mo le puſti vędit, toku hitru koker moreſh, de ſe boſh v' borſhti snajdla. Al de obeden drugi –
Nęshka. Saj Matizhek –
Goſpa. Tudi ne – on ne ſmęj vędit; on bi ſe ſizer v'męſs vtikval. Pojva en malu vùn; tukej je taka sapárza, de ní mogozhe oſtati. Se bova ſhe dalej pogovorile.
Nęshka. Oní so pazh to pravo vgànili, vaſha Gnada; ta na vſe platy prov kashe, koker jo prevdarim. Shpaſs bo ta vęlki, inu na sadne jeſt Matizhka dobim.
TREKI AKT.
Graſhinſka Kanzlija.
PERVI NASTOP.
Baron, Jaka, Budalo.
Budalo per eni misi ſedy, inu piſhe. Jaka je napravlen sa prozh isdarit, inu enu piſmu v' rokah dershy.
Baron. Si me sastopil?
Jaka. Ja, vaſha Gnada! (grę.)
Baron. (zhes en zhaſs, ga klizhe.) Jaka!
Jaka. (pride nasaj.) Vaſha Gnada!
Baron. Te ní obeden vidil?
Jaka. Obeden.
Baron. Shębza vsémi.
Jaka. Je vshę oſedlán.
Baron. V'eni ſapi prut Lublani. Koker hitru doli prideſh, tok praſhej, zhe je fant priſhal. Inu slaſti, kdaj je priſhal?
Jaka. Vshę saſtopim.
Baron. Daj mo to piſmu, de ga Prefektu néſse, inu k'malu nasaj pridi.
Jaka. Zhe ga pak v' Lublani ny.
Baron. Tok ſe hitru oberni, inu mi pridi povędat. (Jaka grę.)
DRUGI NASTOP.
Baron, Budalo.
Baron. Budalo!
Budalo. (kekla.) Vaſha G – Gnada!
Baron. Poklizhte Matizhka. Naj k'malu ſèm pride.
Budalo. Kanzlir tudi, inu Sme –Sme – ſhnava?
Baron. She ne. Sam Matizhek. (Budalo grę.) '
TRĘKI NASTOP.
Baron ſam, gori inu doli hodi, v' miſlih.
Ni drugazhi! sa Norza me imajo – Tukej eden mi da enu piſmu, v' katęrim ſtoji, de mi shena rogę ſtavi. Jeſt pridem damu, inu to hiſhnu deklé per nji najdem. Tamkej eden ſkusi okno ſkozhi, inu ta drugi pravi, de je on ſkozhil. Shena ſe vſtraſhi, mene vidit, inu k'malu po tęm me prov dobru osmęrja – To ne grę vkup – Kok ſo ſe poſmehvale! kok ſo ſi ena drugi migale! – Ja, ſe pravim, shenę, shenę, kdur vaſs ne posna, bi vaſs dragú plazhal! – Inu vunder jeſt tiga marzhéſsa nemorem popuſtiti – Kaj me moti? – Kai néki? – Norſka glava! – Jeſt vęjm, kè bi ne bla toku terdovratna, bi je bil vshe davnu ſèt, bi ſe bil vshę davnu navelizhal. De bi jeſt ſaj vędel, al je Nęshka mozhala, al ne! (Matizhek pride, inu doli v' dno theatra obſtoji.) Matizhek dolgu ne pride! – Jeſt morem beſsędo tokú napélat, de bom svędel, zhe on vęj, al ne, de njegovo nevęjſto lubim.
ZHETERTI NASTOP.
Matizhek, Baron.
Matizh.(na ſtran.) Tò je lé!
Baron. – Zhe je Matizhku le beſsędzo povędala –
Matizh. (na ſtran.) – Meni ſe je k'malu sdęlu –
Baron. – Tok je pravda njegova sgubléna.
Matizh. (na ſtran.) Lępa praviza!
Baron. – Potler bomo vidili, kję ſe bo shénil –
Matizh. Per Nęshki, nikér drugé.
Baron. (ſe okoli oberné, inu ga saględa.) He! kaj je? kdu je?
Matizh. Jeſt ſim, vaſha Gnada.
Baron. Kaj ſe rękel?
Matizh. Jeſt nizh.
Baron. Per Nęshki, niker drugé.
Matizh. Ja, to! – svunej me je eden praſhal, kję ſim bil – ſim pak rękel: per Nęshki, nikér drugé.
Baron. Per Nęshki! – vlazhugar! sakaj pak toku dolgu ne prideſh, de morem sa tabo poſhilat.
Matizh. (ſtury, koker de bi ſe bil raven preblękel.) Sim ſe bil vùs vmasal, kader ſim ſkusi okno ſkozhil; sa to ſim ſe mogel preblęzhi.
Baron. Eno zęlo uro ſi ſe preblazhil? – poglejte, ti poſli ſe dalej oblazhijo, koker mi Goſpoda.
Matizh. Sa to, kir poſlov nimajo.
Baron. Jeſt ſhe sdej ne saſtopim, kaj te je perſililo, de ſi ſe v' to nevarnoſt podal, inu ſkusi okno –
Matizh. Nevarnoſt! bi komej blo, ke bi bil v' en brésen padel.
Baron. Le obrazhej, le obrazhej beſsędo. Govorjénje ni blo od nevarnoſti; ampak jeſt le praſham, kaj te je perſililo, de ſi skusi okno ſkozhil.
Matizh. Vaſha Gnada, naj ſami premiſlijo. Oni ſo dami priſhli, naſsajéni, de naſs Bog obari; po vſi ſili ſo otli enga moſhkiga per gnadlivi Gospę najti, vrata ſo otli gorivręzhi, ſtęno rasbiti! – Permerilu ſe je pak raven, de ſim jeſt blisu bil; v' ti jęsi bi bli mene –
Baron. Sakaj pak niſi po ſhtęngah doli ſhal?
Matizh. Bi jih bil raven ſręzhal.
Baron. (s' jęso.) Sręzhal? – (na ſtran) Se neſmęjm jęsiti, ſizer ne bom nizh svędel.
Matizh. (na ſtran.) Bom le vidil, kaj bo.
Baron. Pak ſe od tęga niſim ravèn otel govorit; naj bo. Jeſt ſim miſlil – ja, ſim miſlil, tebi, inu Nęshki poſtelo prezej sraven mene napravit, de bi vaj per rokah imęl; pak ſim to rezh sdej drugazhi prevdaril –
Matizh. Kaj ſo ſe premiſlili, vaſha Gnada?
Baron. Pervizh ſe neſpodobi.
Matizh. Sakaj neki ne! – kar njim dopade, ſe tudi ſpodobi.
Baron. Męnish?
Baron. Męnim de! – kaj bodo druge lùdy praſhali. Zhe je njim prov, inu meni, tok more vſim ludęm prov biti. Meni ſe bo ſkusi to ena velika zhaſt sgodila; inu Nęshka vshę hrepeny od veſsélja, vshę nemore dozhakat –
Baron. (na ſtran.) Vunder nizh ne vęj; deklé mo ní nizh povędalu.
Tonzh. (na ſtran.) On męni, de nizh ne vęjm; jeſt ga bom ſhé ſpodbodil, jeſt!
Baron. Lubi moj, kaj je Goſpę noterpadlu, de mi je ta ſhpaſs naredila.
Matizh. Per moji duſhi, vaſha Gnada, oní morejo bòl vędit, koker jeſt.
Baron. Sej jeſt lepú ravnam s' njo; ſej ima per meni vſe, kar ſerzę nje shely.
Matizh. Le njih ſerzá nima. Tęmu ſe malu hvale vęj, kdur nam da, sa kar nemaramo, na męjſt tęga, kar bi radi imęli.
Baron. – V' zhaſsih ſi meni vſe povędal.
Matizh. Sdej jim pak nizh netajim.
Baron. Koliku ti je moja shena plazhala, de ji ſlushiſh?
Matizh. Sa mojo dolshnoſt ſe ne puſtim plazhat.
Baron. Ni drugiga, koker lash, inu golfija, kar is tvojih uſt grę.
Matizh. Kdur golfijo iſhe, jo najde.
Baron. Gèrdé rezhy ſe od tebe ſliſhijo.
Matizh. Pak ſim jeſt lępſhi. Bi blo dobru, kè bi vſaki Goſpod v'ſtano bil, to rezhi.
Baron. Ti tvojo ſręzho iſheſh; pak nikoli ne po ravni poti.
Matizh. Kdu bo po ravnim hodil? Tam zel ſvęt v'kup s'haja; ludję ſe dręnajo, ſujejo, shokajo; jeſt niſim norz, de bi med nję hodil.
Baron. (na ſtran.) Ni mo mogozhe blisu priti. Kader zhlovek męni, de ga v' peſtęh imá, ſe mo na enkrat smusne.
Matizh. (na ſtran.) Svit je, beſhtja; al jeſt ſim ſhe bol!
Baron. Matizhek, kaj pak bo, zhe pravdo sgubiſh? Boſh mogel Smrękarzo jemati.
Matizh. Bog obari! to dolęnſko bàságo jeſt ne vsamem. Vaſha Gnada me ne bodo obſodili, kir nam ſami vſe te mlade punzhke pred noſam prozh jemlejo.
Baron. Jeſt te ne bom ſodil; ampak praviza te bo ſodila.
Matizh. Praviza goſpodo lubi, sa ſromake nemára.
Baron. Ti męnish, de jeſt s'tabo norzhujem?
Matizh. Kdu vęj, zhe ne. Na sadne bomo vshę ſhe vidili, al ſo sa ręſs menili.
Baron. (na ſtran.) Vſe vęj; dèkle mo je vſe povędalu. She s'njo morem govorit.
Matizh. (na ſtran.) Me je otel vjęti; pak ſim mo koſs.
PĘTI NASTOP.
Nęshka, Baron, Matizhek.
Nęshka. (pertezhe, de ji ſapa vhaja.) Vaſha Gnada! vaſha Gnada!
Baron. (kader jo saględa, na ſtran.) Raven prov! (k' Matizheku.) Pojdi Matizhek, poklizhi Shusheka, Smeſhnavo, inu Budalo, de ſe ta pravda sdej k'malu naprej vsáme; jeſt ozhem ſhe dones vedit, per zhim ſmo.
Matizh. Sdej – sdej k'malu? – – Al more Nęshka tudi sraven biti?
Nęshka. (tihu k' Matizheku.) Le pojdi, le pojdi; to drugu ti bom vshę povędala.
(Matizhek grę.)
SHESTI NASTOP.
Nęshka, Baron.
Nęshka. Naj nesamerijo.
Baron. Kaj je, Nęshka!
Nęshka. So toku hudi –
Baron. Kaj ozheſh?
Nęshka. (ſramoshliva.) Gnadlivo Goſpó je sazhęlu ſhipat –
Baron. Kaj je potler? – Pojdi k' Urſhi, naj ji kamilze skuha – Sej bo tebe tudi ſkorej ſhipálo.
Nęshka. Oh mene né – to bolęsen imájo le Goſpe; me dękelze nizh ne vęjmo od nję.
Baron. Nevęjſta bres shęnena! –
Nęshka. Zhe pak Smrękarzo plazham! – ſej ſo mi doto obluhili –
Baron. Jeſl, praviſh, ſim ti doto oblubil?
Nęshka. (ozhy k'tlam.) Meni ſe sdy, de ſim jih prov saſtopila.
Baron. Ja! zhe ti tudi mene saſtopiſh.
Nęshka. (ozhy k'tlam.) Sej je moja dolshnoſt, njim pokorna biti.
Baron. Sakaj mi pak to pred niſi povędala? Eh ti!
Nęshka. Sej reſsniza nikoli pre posnu nepride.
Baron. Tok ozheſh tedej v' borſht priti?
Nęshka. Sej ſim ſkorej vſaki vezhęr doli.
Baron. Dones sjutrej ſi bla toku terdovratna.
Nęshka. Dones sjutrej? – Shtudent sa ſtolam –
Baron. Imaſh prov; na to niſim miſlil. Sakaj pak potler niſi pervolila, kader je Shushek –
Nęshka. Kaj je blo tręba Shusheku vędit?
Baron. Imaſh ſpet prov. Ampak Matizheku ſi vſe povędala, kaj ne?
Nęshka. Kaj pak de! – Jeſt mo vſe povęjm; le to ne – kar vędit ne ſmęj.
Baron. (poſmeheozh.) Lubesniva Nęshka! al tedej oblubiſh? – Zhe ſe pak slasheſh! – De me prov saſtopiſh, Nęshka; zhe doli ne prideſh, ne bo shęnena!
Nęshka. Zhe ne bo dote, inu shęnena, tudi ne bo Nęshke sa vaſho Gnado.
Baron. (na ſtran.) Dobru ſe je odręsala! Zhlovek ſe more v' njo salubit, de bi ne otel. (k' Nęshki.) Kaj bo Goſpá rekla, de toku dolgu ne prideſh. Pojdi, pojdi k'nję, inu rezi hitru Urſhi, de kamilze ſkuha.
Nęshka. (ſe poſmehuje.) Oh ſe ní toku hudú. Sim ſi mogla kaj smiſlit, de ſim ſmęla k'njim priti.
Baron. (jo ozhe objęti.) Serzhek moj!
Nęshka. (mo vjide.) Ludję pridejo.
Baron. (na ſtran.) Imam jo! imam jo!
Nęshka. Sdej le hitru gnadlivi Goſpę povędat. (doli ſtezhe, gredeozh pravi k' Matizhku.) Pravda je dobléna.
SĘDMI NASTOP.
Baron, Matizhek, Budalo, Smeſhnava.
Matizh. Nęshka, Nęshka! pozhakej en malu. Jeſt morem sa njó. (grę)
Baron. (na ſtran.) Pravda je dobléna, je rekla, ſe mi sdy. Predertu deklé! ſdej ſpet ne vęjm, zhe ſim krop, al ſim voda. Ké bi me obá sa norsa imęla! – Oh le pozhaſsi! – ſej pravda ſhe ni dobléna! ſhe ni doblęna. (grę.)
OSMI NASTOP.
Budalo, Smeſhnava.
Budalo. Morem ſtole, inu miso napravit; bo ſe - eſsion. (eno miso na ſrędo slęzhe, inu ſtole okoli poſtavi; na misi je tinta, papir, peręſa, inu en kup akt.)
Smeſhnava. Imate smiram doſti dęla, Budalo!
Budalo. Tolk - kajn, vidijo, je opravit, de ne vęjm, k – kję mi glava ſtoji.
Smeſhnava. Verjámem, ſej jeſt ſam ſkorej na vſaki drugi tęden pridem.
Budalo. Oh kaj oni! Njih ſe ſve - eſselim, kader pridejo. Juſtiziale, ſhe vunder k – kej notér neſsè.
Smeſhnava. Saſtojn ſe maſhke ſhvigajo.
Budalo. Le Kraſsija, K - Kraſsija, ta je naſh kriſh. Naj ſpremiſlijo, dvanajſt pro - otokolov morem jeſt ſam pelat. K – kdaj je blo to ſliſhat? Jeſt ſim vshę dva inu trideſset lejt in p - praxi, niſmo imęli drugiga p – protokola, koker tukej (pokashe na zhélo.) inu je s ſhlo vſe dobru.
Smeſhnava. Protokol more v' glavi biti, to drugu je vſe nizh.
Budalo. S' kmęti je pak zló ta velka te – eshava. De mo le kolzhkej na krishim hodi, vshę ga slode v' K – Kraſsijo neſse, vshę vupije, praviza, praviza! - - V' zhaſsih ſmo mo lęſskovo p –pravizo po herbti dali, pak je blo!
Smeſhnava. To je pazh ręſs. Kmet je prevsęten ratal.
Budalo. Tolkajn je s' njim opravit, de jim nemorem povędat. Inu vſe to saſtojn, naj premiſlijo, sa – a - ſtojn! –
Smeſhnava. Uh oſli!
Budalo. Sdej nam ozhejo zló ſh - ſho - lo napravit. Ne vęjm, al bi ſe zh – zlovek ſmęjal, al bi ſe jesil.
Smeſhnava. Traparije! kaj ſi ludję smiſlijo! –
Budalo. Oh ſmo jim vshę dali saſtopit. Ne bo ſhole, toku gviſhnu, koker ſim jeſt Bu – budalo, de bi ſe Kraſsija na glavo poſtavila. Pak ſ - ſe jo kmet ſam nozhe, to je ſhe dobru!
Smeſhnava. Na hvali, de je kmet nevumen; ſzer bi bla naſha ręzh per kraji.
DEVĘJTI NASTOP.
Budalo, Smeſhnava, Skushek.
Shush. Jé vshę vſe perpravlenu?
Budalo. J – Je vshę.
Shush. Baron bo k'malu tukej. On ozhe dones ſam sraven biti. (k' Smeſhnavi.) Goſpod Smeſhnava, naj mi ſhe kej povedó od moje te ſtare. Je srava, terdna ?
Smeſhnava. Ohterdna; redy ſe grosnu, kaj menijo.
Shush. Je bla s'miram na to debęlſhi plat.
Smeſhnava. To me prov veſsely, de jo posnajo.
Shush. Toku dobru, koker njih, zhe ne bol. O terjazeh je blo raven trideſset lęjt, de ſva na gobovim gradi vkup ſlushila, jeſt sa ſhribarja, inu ona sa hiſhno. Med nami rekozh, jeſt bi jo rad preſkerbléno vidil.
Smeſhnava. Sej je sdej lohká, koker ſmo vshę govorili. Matizſek jo more vsęti.
Shush. Baron mi je tudi saſtopit dal. Tihu, raven pride.
// do tukaj popravljeno //
DESSETI NASTOP,
Baron s Shushek, Sineshnava s Budalo? rihtni hlassiz.
(Baron p pjšde,o sravennjsga nadqs–ni plati Shushek,. na ti hm Buda* lo. Smejhnava stoji na strani; doli pts vsatih rihtni –hlapez.)
Shtish. –Oerite, Budalo!
Budalo. Po versti ?
Baron. Le od kraja % le od kraja.
Mu"
Budato. {bere enu pijmu.) "Din bač UbU "bsDttigtvtc&t bet ę>evtsc{)ost .sKibetlmvsl – "Juri K – Kopriva, hit Letse Globoko "se&soast ge s emeseiKt Untictljan – contra "Mathija S – Satilnik tcegen ęcvslutung "bet– OTesiovo > oajtonen." Shush. Jeſt iim bom sapopadek t? tosh–be v'kratkim rasloshil, Vaſha Gnada. Ranki Anshe Kopriva, ozha jurjov, je sapustil eno mitens ko semlo ; sra–ven i"he sedem otrok. Juri, ta nar–starshi med njimi, ni mogei sa kup sglihat. Semla je tedej grunt–jti Goſpodski nasaj padla, i mi;je bla potler predana Matija Satilnsku sa devsst inu shedesset ransh. Sdej Juri Kopriva naore"): pernesse, de je njegov ozha, Aiirshe, nara?jst te sta–re iessene kajshe novo' hssho gon–postavil, inu semlo sa sto inu tndeU set ransh po%olČhaK On pravi tedej, de .je Matija Satilnik dolshan, ta dnar njemu nasaj poveruit. Baron. T?ga bi imel jeſt povermt. Sa" kaj semla je meni nasaj padla, jeſt sim jo Satilniku predal – is hisho vred. Shush, Kaj she! kdur na mojim grunti sida, meni sida, Kajsha ]e stalsl vshe sto inu dvejssetlejt; pak bi jo m she s s on
9©
on pustil. De se ti ręzhi v' kratkim eu konz siury, se Juri Kopriva nar pervizh v' shold da; ti drugi otrozi si bodo vsji<ę po iveti kruha šskali. Tukej sunej se jokajo. Zhe ozhejo, Vaſha Gnada, jih pustim noter priti.
Baron. Ni treba. Pak jutri – poju–tershnim – al pak dones teden – Ta toshba se en drugi dan naprej vsame. Otrokam se jeſti da, inu naj potler damu gredo.
Shush. (glasno %* hlapzu.) Juri Kopriva, inu Matija Satiinik imata dones te.den priti; (nasircm.) Jurja nepu–sti is grada, me sastopiih.
Marka grę, inu zhes en zhass spet pride.)
Baron. Le naprej, le naprej!
Bndalo. (bere enu drugu pismu.) "2Jn
o"Saš lt>b!tęe ©e> eric&t ic. K. Andre Sa–
,'kriloviz cotitra bet* (Sinnemmet; ęu Bab–
"jadolina "egett ict" tbescedbtlid&ęu 316"
"aanie –"
Baron. To ne siishi k' meni. Le naprej!
Budalo. (bere spet nekej drugiga.) "21" "Selite J?ocsj[ceiI)en;sirs)e & . ©nabett ic. "Maria S – Smrekavza SSescsrsuslTerimt ju "0ęi"ammbm;a eontra N. N. vulgo Mati–"%kek j (StoneC/ re – espective L<ws}nKi(te"
"bn t?pcsjj3ebod5t @etnec svjisje * ctslic&eit ©na* "&m in puncto o m–mutni & promissi ma–"trimonii
'. Shusheh– ':(ęo Marku.) Matizhek naj pride ! {.Marka gre vim, inu spet pride*) {Smejhnava naprej Jiopi.)
EDENAJSTI NASTOP.
Matizhek, ti poprejjhnu
Budalo.ipishe.) {sontra. N. N." Tvoje inis ?
Matizh. Matizhek.
Budaio. Primek"?–
Matirh. Ga nimam, sim ga sgubil.
Shush. Soku se tvoj ozha imenuje ?
Matizh. Naj mi' povedo, kdu je moj ozha ?
Shush. O le tihu, ga bomo vsh? najd–li. Tedej contra N. N.' vulgo Matizhek –
(Budalo pijhe).
"Dett €msj)t;acs) bes alhtncnnten Maria, "Smrekarza w\tev bh 's)tnvati) beg evosttv* "teti Matizhek N. N. Betresenb." Smes h,
– nava, naj naprej stopijo. Ta Goſpod bodo sa Smrękarzo bessędili ;o Mati" zhek As bo pak sarii odgovarjal.
Ma*,
dst g&Zštęs&e ja.ij"|BW!*
Matizh. Jeſt sam, ja. Jeſt snam jesik brussit, koker en Doktar. Jeſt boni moje doarze toku iohka sapravil; mi ne bo nikoli treba, tih pjavk najemat. . \ Skusk. Tihu–'– Goſpod Smeſhnava, naj oni–car pervizh njegov revers doli berejo.
Smeſhnava. 0ere>) "Lsesi spodej podpis–sani" – ZhastitUva Goſpodska ! jeſt szer ve.jm, de se praviza po tih novih, postavah ne smej drugazhi, ko–
'u kęr po nemshku, iskati.
M&ilzh. Zhe jo po krajusku ne najdem, ji bom mogel shvishgat. Sakaj nemshku nesnam prov.
Storili Tiha bodi!
gmejkn. lin je pak leta revers mojga supernika po krajnsku gori postav–lea> tok prossimsa dispensazion pro hoc času o" de ga bora tudi po krajn–
., sku doli bral.
Baron. Vsh? dobru, vshe. dobru!
Matizh. Tok moj revers po tih novih postavah morebiti ne vela" –
ęk%ęh. Tihu bodi! QC Stsieshnavu) Naj berejo !
šmesknava. {bere,) "Lsest spodej pod–"pijani sposnam), de mi je moja lu–"bemiva dękelza, Marta Smrekarza,
Mu–
Mano ou . j poverniLi.
7hSkl vi svS" vr?dni ęvnemm Zhailitlivi, vi . Ma ena
re"S,– inu sa Jrsętra bi poavessnen*. . .. sed€m
v' starim testatnenu, ę"ę
.Asctę– Ke bi jeu t _j
vlU AmiViest sim en poldni
ker dveSl kron. Jeſt tedej spo,–S moj dolg, mu tareveęlp samu to prossimsamerkat, zhaititu
94
va Gosposka, de ga Goſpod Smeſhnava prov brali niib. V' mojim re–versi ne stoji: jesi ohliibim, de jo hom vsęl, ampak toku: jejtohlutim, de jih bom i"je|, to ie rezhe, i? dnarje. To je en velik ras – lozhek.
Baron, Koku stoji noter, jo, al jih ?
Smeſhnava. Jeſt pravim jo.
Matizh. Jeſt pravim jih
Shush. Naj pokashejo, Smeſhnava. (bere) E–e–e – dekesža e–e–e– gotovih e – e – e –– ha – inu oblubim is hvatssh–sti, de jo – jih – jo –jih – Ni mogozhe brati – je ena svinja gori.
Budalo. Ena S – Svinja!
Smeſhnava. Dato non cosicejso. Naj bo tede? jih. Vissoku vuzheni Go–spodje! oni bodo lohka .sastopili,, de se je tukei JMadzhek.al na lash, al sa r?ss prepissal. Sakaj njemu ni bi o treba obiubit, de bo dnarje vs?l, katere mo jo nashtęla, sa katere je prosšil – Matizh. Katere mi je vrinila – ona je v?dila, de so per meni,–dobra nalo–sheni. Inu po tim – ke bi bil jeſt . oblubil, njovsęti, bi meni ne blo treba, obiubit, de ji bom dnarje po–yern.il.
Smesh–
Smejhnava. Is hval<?shnosti, toku stoji v' reversi: inu obhihim is hvalęsh–nosii. Baron, (k' Shusheku.) Koku bomo to
ras – loz–hili ? Shushek. {k' Baronu–) Naę perssgo ga
shenimo. .
Baron. V reversi stoji, de je oblubil ta prejeti dnar poverniti, kader bo ona otla. On ga more tedej dones poverniti, ali pak naj jo vsame. (V Shusheku.) Bomo vidili, kok bo pii–kal; sej nima zvenka. .,,
Matizh. Kader ho ona otla, naj dobru prevdarijo te_ bess?de, Vaſha Gnada~, od Gosposke nizti sraven ne stoji; to oblast, meni zhass, ali dan naprej pissat, kdaj sim jeſt dolsban dnar–je poverniti, je ona sarna sebi_ per–hranila. Postavim pak, de bi jm tudi s he dones poverniti dolshan bil, inu de bi jih vunder ne povermls, tok je she ena druga klansiza sraven, de jo nemorem vs?ti. Smeshn. Kaj sa ena klansiza V Ti n
oblubil, tedej moresh. Matizh. Pozhassi! – Ni sim mogel
oblubit; tedej ne sm?jm, Shushek. Sakaj ne?
x Ma*–
9& =5=5–=!=
Matizh. Sa volo mojih imenitnih star–
shov 'o Baron. Imenitnih stars ho v, kurbe sin! – Matizh. Jeſt ie nemorem ' sa–
vręzhi, dokler moji stars hi neper–' vole. Smestm. Kdu sq tvoji starsbi, povej
jih, imenui jih I Matizh. Naj en malu poterpe, Goſpod
shlahtrii; jih bom s korei najdel, lej
jih vshe sedemnajstlejt ishem. Shush. Shgnlani tat! na zejli je bil
najden. Matizh. Sgublen > Gosood shlihtni, |nu
vkraden iim bil, zhe ozheo vędit. Baron. Sgublen* inu vkrddčns Matizh.,Ne drugažhi, Vaſha" Gna.da!
– Nameni je velikuleshęzhe; sizer
bi me obeden ne bil vkradel – inu
to snamiuje na mojih rokih – (ozke
to dęsno roko jhzhi.) Shush. (hitrii.) En krishzhek ha dgsni
roki –? Matizh. Koku pak oni ved 6 ? Shush. Sog s' nami! on je ! on. je! Baron. Kdu ? Shush. Moj Jurzhek! Matizh. Sna biti; zigani so mesaMa"
tizheka imenuvali, Shush. Si bil od ziganov vkraden?
Meh
97
M*tixh (shtmano.) Blisu enga gradu !–Goſpod Shushek, naj me moli shlah–ti naša, dalo; sa en mermk pettz
-
- sigura jeprWala!7' Tutzhekljurzhek!–Ti tvoje ser–
z? nizh ne pov<?j ? –
tvoje persi!
Matizh. (shalostetu) O jej . p jej.
inu moja Mati? Si"**. Raven ona! Matizh. Rdu * Shush. Smr?kai–za. > Borosl. Niegova Mati ? Budalo. To – ok jo ne bo vs?I.
DVANAJSTI NASTOP.
tsęshka, ti poprtsshni.
jbc.) Ne bo jo vs?l; tukej so dnar % Gnadliva Gosoa so ęT|JJraJ koto dalij jeſt plazham Smr?kjrzo.
o
98
Baron, (na stran.) De bi slode she gnadlivo Gospo – (grę.)
TRINAJSTI NASTOP.
Ti poprsjshhi, sunej Barona.
'Matizh. N šshka! le ohrani tvoje dnarje.
Shush. She ta revers sraven. (ji da –Matizkekov revers.) S' zhassara bo vezh, zhe Bog da.
Nęshka. Tok jo vsamesh, Nehvalęsh–nik %
'Matizh. Vsamemjo – sa mojo rnam–ko. To so moj ozha! (pokashe na Shusheka.)
Nęshka. Al je mogozhe?
Shush. Ja Nęshka ! vse se je preberni–lo. To je moj Jurzhek, poglej ga, sad moje te. perve iubesnj.
Matizh. Matizbek bom tudi sa naprej. To ime. je bdi okroglo, sim ga bol navajen.
Shush. Koker ozhesh. Jurzhek, al Matizbek. Al lin mojga serza, veseę–lje mojih starab dnsboſh. Polti dol–
| gu sim molzhaJ, me je srani bl.o,
sim
sirir tajil moj obzhutek. O statura, sdej si premagala ! –
'Matizh. She moje dni sie nisim jokal; "dej mi solse po zurkili vini lilijo. Te*
– pez, alte bosram? – T–o vesseTje, katera jeſt; zliutim, se ne zhuti dvakrat v' shivlenji. – Shush. N?skka tudi nekej bistru gleda – Kaj vela, de jo sastopim. Tpkej gaimash. (ji Matizheka kje porine.) Is mojih rok se ga nisi troshtala.
sjęshka. O Matizhek!
'Matizh. Nęshka!
Nęshka. ( okoli Shusheka Jlopita.) Lu–
Matizh. ( besnivi ozha ! o
Shush, She nekej, lubi otrozi! – Jeſt bom po vasho mamko pisal.Al ozheni?
Matizh. ( Le' le' 0ZtlKa–
Shush. Jeſt je bom k'meni vs?l –jo bom sa mojo sheno spošnal, inu lu–bil – moje serz? jo je vshe/davnu sDosnalu!™ Otrozi, she ene dni poter" pite; jeſt bom poroko s'vami vred dershal,
Matizh. Dve poroke na enkrat, juhe!
Smeshn. Koker vidim, tok moje slush–be ne bo vezh tręba. Pravda je doblena!
ga Shn*
100
Shush. Doblenaje! inu, kar je to nar gorshi, od obeh partiji. Oblubim, de take pravde s he mso imeli. Oni morejo per nass ostati; jeſt jih v' (Vate povabim ; oni bodo moj starashina. (gredo,)
Budalo. Ozhem protok – kol s klenit ?
Shush, (kader grę.) Vi, Budalo, tudi sraven pridete. Kaj se vam sdi od te donalhne pravde ?
Budalo". Per mojiduihi, jeſt ne v?jm" k – kaj bi rekel; to je moja mej–ninga. (grę.)
ZHETERTI AKT.
(En Moshovsh, J' roshami prevhzhen? poln luzhiz. Spredej na sirani sioji ena misa, inu en siol.)
PERVI NASTOP.
Matizhekp sslishka.
Matizh. Ha, ha, ha! smejej se 9 to–ba moja 1
JS\sh–
Nsshka. Sim moje dni siishala, zhe je zhlovek bol poreden, vezh srezhe ima.
'Matizh. She vzherej sim bil sam na \sv?ti, koker enptuji zklovek, nisim vędel, zhga sim; inu dones na enkrat moje starshe najdem – R?ss je, de, toku imenitni niso, koker sim pred. menil'; pak boli bodo vunder, koker zigani.
jN\shka. Nin nizh drugiga najdel ?
Matizh. Mojo Neshko.
Nęshka. Jo lubish ?
Matizh. Jih bi tolkajn jesikov imel, kolker imam lass na glavi, bi ne mogel srezhi, koku grosntr jo lubim.
Nęshka. Lashnivez ! ręſsnizo govori!
Matizh. To nar bol ręſsnizhiio od vsih ręſsniz!
Nęshka. Nesramnesh, kaj jih je marej vezh ? %
Matizh: To se vej, de jih je vezh. Stara neumnost o s' zhassam modrost rata, inu is starih malih lashy s' zhassam mlade velike ręſsnize vùnkej ras–sejo. Sa to je tolkain ręſsniz. Koker postavim, ręſsnize, katere vej–* mo, inu ne sm?jmo povedat; sakaj veliku ręſsniz se more samolzhaę o ręſsnize, katere hvalimo, in" g i *
103
verjamemo; sakaj veliku ręſsniz seę ne srn?j–verjeti: persege tih s.ahib–lenih, svettott tih mladih shen, sol–se tih starih bab, sromazhija tih sko–pih, bogatija tih bohazhov, oblu–ba t? Goſpode ; o! takih rei*. sniz ni konza inu kraja. Al ta nar bol vashna ręſsniza je moja lu–bęsen prut Nęshki.
Nqshka. Kaj mi povejsh! – No, ti vshę morem verjeti. – Matizhek, povej mi sdej, kaj bo pak dones na vezher ? al ozhem Baronu bessedo dershat?
Matizh. Doli v' borsht priti, m?nish?
Nęshka. No ja.
Matizh. Nikar doli ne hodi!
Nsshka.. Koker ozhesh.
Matizh. Oblubi mi 5 de ne boſh doli hodila.
Nęshka. Is serza rada! – .Meni je veliku loshishi, de se mo slasbem.
Matizh. Tvojo pravo ręſsnizo mi povej.
Nęshka.ę O jeſt nisim toku vuzhena, koker ti; imam le eno.
Matizh. Me slo lubish ?
Nęshka. Inu koku slo!
Matizh. To ni veliku.
Nęshka. No l o
=–MS–5 103
Mattzh. Vejsh,–de v'lubesnipre vezh s Jie sadotli ni. .. ..
IsesHkhi Jeſt ne snara toku lepu govorit, koker ti. Al to ti pov?jm, de simej mojga moshizhka ue bom obeniga–lubila.
'Matizh. To ne bo po gosposki; al pa–metnishi bo, to ti oblubim. VsH? vęla .'
DRUGI NASTOP.
Gospa, Matizhek, Nejhkat {
Gospa. '"Jim djala, de bota spet v'ku,p.
- Meni verjemi, Matizbek, kolkajn sa naprej vassujesh, tolkajn sam se–bi kradesh. Vse na te zhaka.
Matizh. Je ręſs, skorej sim posabil. .To je mo.j'.sgovor! (Nęshko prime.) Al mi morejo sahudu vs?ti ? (jo ozhe
. prozk pelat.) .
'Goſpá. (A\skko nasaj dershy.) Bo sinala sa tabo prishla. \, !
g 4 TRE–
IQ5 8S–S2K5S
ZHETERTI NASTOP.
Tonzkeki koker dekle obhzhen, ęrzaę, druge punzhke o> Goſpá, Nęshka.
Vasba Gmada ; tukej so dękel–ze; jim roshize peniessejo*
Goſpá. De te, lępe so! – Mi jeshol, pimzhke, de vass vse ne posnam –– (pokashe na Tonzlika.) Zliga je ta boſhza, ke je toku sramoshliva ?
LseYza. Ta ni is nashe vassy, Vaſha Gnada ; je le toku pris hla – smo S. en mplu tih svojih.
Goſpá, Prov sistna je. Tolkajn roshiz ne moreni nossit, tok morem vsh? od. t? nesnane nar pred vsętj. (vsa–me roško od Tonzhka, inu ga na zkelu kushne. k" Nęskki.) Al se ti ne sdi, Nęshka – de enimu ęIih vidi ?.
jN?:shka. Ravęen sim otla rezhj.
7onzheh (na ſtranię vok% naserzčpo–toshy.) Oh o'
- o
PETI
' PETT–NASTOP. . o
Punzhke, Tonzhek me d njimi, ęrzhi [ Goſpá, Nęshka, Baron, Jaka."o
Baron. (Kader noter stopi, prut Jaku.), . Tok ga ni blo v' Lublaui ?
sY#jęb Ni ga shivi zhlovek vidil.
Baron. Prekleti sant!. Vrat mo bom sa–vil, zhe ga she enkrat najdem.
Jaka. (Kat %m se ki malu –, koker pride, K deUizham/pravi, Tonzhka gktda, inu mo pęzho gori o vsdigne.) ilo ! ho ! tizhek !o–; smo tukej ?
Goſpá. (Te vstrashi, inu nasaj stopi.)
N%skka> Nesrezhnisant!.
Baron. Toku, toku, shena!
Goſpá. Sej vidish, de jeſt lama oster–mira; kaj menish, de sim jeſt – .
Baron. O vejm, v?jm – inu dones
sjutrej ?
Goſpá. Jeſt ti ne bom vezh tajila*
jeſt sim ga pustila k' meni priti,
" zhe ozhes h "v?dk. Mę d v? sva sa–
zhęle, kar so sdej otrozi dokonzha"–
li. Ti si sraven prishal, kader sva ga
oblazhile ; sant se je tvoje j?se sbal,
inu je vshal; jeſt sarna sim se pre–
strashila. Kar– se[ e potler, sgodilu,
je vse strah naredil.
ioS
Maron. (k* Tonzhku.) Sakaj pak nlsi v' Lublano shal?
Tonzhek. Vaſha Gnada –
Baron. Zhakej, beshtja J
ssirza. (kje tsen dan.) Naj mene po–slushajo, Vaſha Gnada. Sej vedo, kader k'meni pridejo, inu me obja–mejo, tok vselej pravijo: L?yrza, xhoj>ryJhni, Matizhek.
Matizh. (&' Baronu.) V asha Gnada, Kaj bomo pak mi im?li, zhe bodo oni deklizhe obdersbali. Godzi, In" ti drugi vsh? zhakajo.
Baron. O le vsemi jih, le vsemi jih, Matizkek, kaj boſh ti tudi plesoal;. sej si se dones sjutrej na n6go vdaril.
oMatizh. {Je sa nčgo prime.) Sej me s he en malu boly; pak bo vsh? pre–slilo. (k' d eklizham)Po} Almo, deklizhi.
Baron, (ga nasaj sajuzhe.) Ta je bla tvoja srezha, de je semla toku razlika bla.
Matizh. To se vej; sizer –
Baron. Inu de si se lepu vkup vs?l, kader si skozhil –
Matizh. Sim mogel.
"ęaka. {ga V sebi oberne.) Vtim zhassi se je Tonzhek prut Lublani tiral.
Matizh. Ssalo ! ke bi se bil na te vsg–dil, bi bil pak osla isdaril.
Baron, (ga sc' sebi oberne.) Iria ti H "jegovu pismu v' arshati imęl.
'M"\
IT®
,
Matizh: To se v?j< Kaj me neki spra–shujejo, kader toku vedo? (k' dekli–zham.) Pojdimo, pojdimo, deklizhi.
ssaka. (Tonzhk&Vnjenmpervkzęe.) Tu–kej je ena, katera tebi pod noss po–
i v?j, de' si" en lashnik.
Matizh. Tonzhek.' – (nasiran.) slod–* jov sant !
Baron. Si se sbrihtal ?
Matizh. Kaj menijo, nizh kej – al Tonzhek –
Baron. Pravi, de je on skozhil.
Matizh. Sna biti, zhe sam pravi.. Jeſt se sa voio tęga ne bom snjim prepiral.
Baron. Tok sta oba skozhila ?
Matizh. Sakaj pak ne ? – Oni ne vedo, kokuje, kader enga zepetez prime ; on more skozhit, de bi ne otel. Inu kader so oni hudi, Vaſha gnada, tok more vsakatęri poskozhit.
Baron. Oba na enkrat! –
Matizh. Kaj je vshe ? sej sva. vunder shiva inu srava. Greste, al ne, deklizhi ?
Baron. De te vsi shentej! al kome–djo igramo ?
Se Jlishi en mar [h, kat{ri smęram bli–sishi pride.
."7*
Mih
III
Matizk Vshg pridejo, jih slishite. Deklizhi, sdej le iiitru; vsaka šsvo–30 tovarshiz.o, koseer sim vamvsh?–povedal, Pojdi, Nęshka. {gredo tii–tru; Ljerza k' Tonzhkuskozhi.)
SEDMI NASTOP.
iTonzhek, Lsęrzas Baron, Goſpá.
L??rza. IVlatizhek je rekel, vsaka s*
svojo tovarshizo. Tonzheh (pottihnen.) Meni se nizh ne
lubi. osyrza. Vessel bodi! Baron. P oberi se s o
ssirza. Sej bo s' mano plessal, kaj ne,
val"ha Giiada ! Baron. Naj pleshe, sa mojo plat,; de
si noge. polomi! Goſpá. Preblezi se –kitni, inu potler
pridi. iL?ęrza in Ton'zhek siezketa.)
OSMI NASTOP.–
Baron s Goſpá.
MospA, (s* vtUmizo slo maha.)
Ba–
na
Baron. Inu ti mo rezhesh, spet priti ? Goſpá. Kaj ga pak vsh? dekletu ne per–
voshish ? {ozhejiti.) Baron. Ne boſh tukej oſtala? Goſpá. Sej vęj('h, de mi ni dobru. Baron. Pozhakej en malu, saj sa volo
tvoje Nęshke ; szer bom tasnil, de
si j?sna. Goſpá. Sej vshs pridejo. To je pazh
enu nedolshnu vesselje! – Vsgiva
se tukej doli. Baron, (na stran.) Neslanarije ! {Baron inu gnadliva Goſpá se vsiieta)
DEVEJTI NASTOP.
Baron, inu Goſpá sedeozha.
Godzi en marsh naredę.
Budalo s' enim velikim pushelzam,
Kmęteshki santje, dva inu dva po verjli.
Potler Smeſhnava, Matizhek, sa njimi
Shushek:
Deklizhi, dv% inu dvę. Te sadne dvę
nesseta en kranzel, is belih, inu rn~
dezhih roshez spi eden.
Sa njimi Nęshka.
Godzi se spredej na eno stran vstopijo,
'jI drugi v' dvęh verstah, deklizhi na
mo, santje nd to drugo plat.
in
DESSETI NASTOP.
Tonzhek preblezhen * Lsęrza 9 inux ti
popręjskni.
Tonzhek, inu ęrza pertezHta " Mik
se v' versto siopitas Kader je mar/h dokonzhan o, se samhmb
Pętjel Tisiikrat d®ę pmtisme is ver–.ste stopita, kranzelz 'kje nejsita9
inu ga Baron%_dasia. TSJęshka grę\sa
njimi, inu nar pred sapo je :o
Prut Ba– Zhast, m' hvala ronu. Vselej dala
Njim te, Vaſha Gnadajbo. Prut Um Ve deklizhi, drugim. Vi santizhi,
Le sapojte sa mati6! S/L Zhast, in' hvala &e.&c, Ik)ę de– De so rnilostnam skasali, Hizhi. In' nednlshnost poshtuvali, Nęshka, Zhast, in' hvala &c. &c" Vsi. Zhast, inę hvala &c. &c. Dvasan–De (o strili nam vessele, ta. Dopolnili nashe shele, . Nęshka. Zhast, in' hvala &c. &c. srsi. Zhast, in' hvala &c &c. 'Dve Ve deklizhi,
dekli'Vi santizhi, .TV. . shi. Le sapojte j le sa njo*
114 " sssssssa
Vsi. Zhast, in" hvala &c. &c, 'Dva Vę deklizhi, san–Vi santizhi, ta. Le sapojte, le sa vp.
Vsi. Zhast, in' hvala &c. &c.
Nęshka na' kolenih ; vtim zhasisi ji Baron kranzelz na glavo dęne.
Kader vshę p%tje h' konzi gr?, Nęsh–ka Barona pozuka, mo pokashe en zędelz, inu J' rokč na glavo seshe. Baron slury, kober de bi kranzel popravil, zędelz vsdme, inu ga hitru v' nęderje vtakne.
Pętje je vùn,o Nęshka gori vstane" Je perpogne inu gr? najvoj kraj J' uni–mi dvorna.
Baron naglu gori vstane, naprej Jko–zhi, zędelz vkn ęlęzhe o> s' rokd mahne, koker de bi Je bil v' perji shodil, ga siijne, inu Jessd; pogleda zędelz, inu vidi? de je s' eno jegli–. zo perpęt: tistikrat pravi:
Baron. Sh?ntane shen?, de nemorejo bres jegliz z!6 nizh opravit:
gseglizo na tla vershe, inu zędelz kujhne.
Matizhk, kateri vse' to vidi, pravi k' Shusheku.)Em mo je en zędelz vtis–nila; je bil s' eno jeglo sapezhaten" Hentej! dobru se je sbodil.
Ba– .
Baron bere sędelz nar pred od sno–trej, potler tudi od sunej, kirstoji, de ima jšglizo nasaj poslati; isiie na tleh; jo pobire, inu v' rokava vtakne*
Matizh. Ti salubleni ludj? so vùndes le norzi; sdej je zl6 jeglizo pobral. Meni, Bog yej", kaj ima nad jeglizo od enga deklizha.
Nęshka, inu Goſpá Ji ena drugi ponti–gujeta, inu na Barona kasheta.
Baron gr? nasvoj kraj, kirje predsedql.
Matizh. (k' Shusheku.) Jeſt morem vùn–der sazheri, sizer se obeden ne gane. {Prime Nsshko sa rčko, inu pravi pru–ti Baronu:) Sm?jmo, vaslia Gnada ?
Baron pokashe 5 de se ima le sasukat.
Matižhek siopi h? godzam, verski en dnar v' gosli, inu sapoje :
Je zvedla 'naroshza med temam lepo. Al sbodil se j' eden, k' je's?gal sa njo.
Se gode ena goręnska: Matižhek inu
Nęshka plijheta. Tonzhek popade L?ęrz0, verski en dnar,
v' gojit, inu sapoje:
Imam eno lubo, me lubi to'vsjm; Na tihim sdihujem, povedat ne sm?jm.
(Plęjhg s> ęrzo.)
ti6
Baron, (psicme inu pravi.) Dosti bo, lubi moji ludję. Mojo Gospo vsh? glava boly. Poj te pak k' shupanu, jjleseajte tam, jej te, inu pite na mojo brado, kolker te vam polubi.
ęrza. Pogazho tudi ?
Maron. Tudi, J?rza! (jo k'sebi na siran
poklizhe, inu ji da jeglizo.) To le
Jeglizo daj Nęshki, kader bo lama;
me sastopish ? Inu, de obeden ne
bo vidil –
ęrza. Kaj pak bo s'njo ?
Maron. Le daj ji jo, inu rezi, pod to vętko lipo jibonrvshe/to drugu povedal.
Goſpá. (k' NisJiki.) Pridi s" man6, se bova preblekle.
Maron, inu Goſpá gręsta po eni plati doM; Nęshka sa Goſpá.
Godzispet marsk naredi, inu gredo po ti drugi plati; v/i ti drugi sa njimi, sunej Matizheka, inu Shu–sheka.)
EDENAJSTI NASTOP.
Matižkek t S.kuskeh
Matizhek ozke sa unimi jiti, jię| 'ga SMskek nasaj dershy.
Shu–
Zjtg
Shush. Matizhek! eno bess?dzo. Imam nekej na serzi, kar ti morem povedat. Tvoja Nęshka je ena punzhka, de pod sonzam para nima. Al to,ti povęjm, nikar ji pre vezh ne ;Vu–paj. Baron – Baron –o
Matizh. Ne bo jo grudii. Sa to jim jeſt dober stojim, ozhka.
Shush. Al jo grosnu sahaja – Jeſt vejm, kaj je meni narozhuval. To morem pak vunder rezhi, de sim jo vselej stanovkno najdel.
'Matizh. Tok bo she sa naprej. Kader je treba eno shensko prekvantat, so oni mosh sa to. P.aTr vedo, de jeſt tudi nisim tih sadnih eden. Al kar Nęshko sadęne, jim pov?jm, de mi je svgsta; sbrisana pak, e commej
Shush. Me vessely. Ti le vshe. snai'h shenit,– imash enu lohku serz?. Si se po shlahti vergel.
Matizh. Enu veliku serze. imam, imi to je polnu saviipanja na mojo lubzo. Zhe mi je namenenu, de morem vunder golsan biti, tok se bom podal v' to sladko nadlogo – bom mis–lil: oshęnen sim – ta ni bla svej–sta ? tok obene vezh ni, inu ne bo.
h 3 Na–
118
(Nasaj .poghda; kar vidi L?ęrzo, "katera enga ishe.)
DVANAJSTI NASTOP*
Matizhek, Shushek, L?ęrza.
Matizh. –scie, he, J?rza ! si naj po–slus hala ?
Lsęrza. Oh, to pak ne; pravijo, de ni lepil
Matizh. Pak je v' zhassih dobro.
žsęrza. Jeſt sitn ie enga iskala.
Matizh. Eh ti! – kaj toku vsh? snash t sej dobru v?jsh, de ni tukej.
ęrza. Kdu?
Matizh. Tonzhek.
Ls%rza. Kaj marej njega ishem; sej v?jtn, kje je. Jeſt bi le N?shko rada.
'Matizh. Kaj ji pak ozhesh, J?rza?
L?ęrza. Nizh takiga, nizh. Eno jeg" lizo ji imam dati.
oMatizh. (hitru inu glajnn.) Eno jegli–zo ! eno jeglizo! – kdu ti jo je dal? Toku majhena, inuvshęsepo–dash na take slushb –– (Je vjdme, inu potler bol tihu rezke.) Ti vte prov naredish,–Jerza; ti si pridna, si moja –
gserza.' Kaj se pak jesis h nad mano ? – bom raji shla.
'MatizL (jo nasaj' dershy.) Nikar, sej ni moja reisniza. Kaj ne, J?rza, to jeglizo so ti gnadlivi Goſpod dali, de jo imash Neshki nesti ? Sto jeglizo je blo enu pismize sapezha–tenu, kaj ne ? Vidish, de vse v?jm.
ssirza. Sakaj me pak prashash, kader vie v?jsh?
'Matizh. (v'mijlih.) Koku so vshę rekli, kader so ti jeglizo dali?
Lsęrza. Raven toku, kokertipravish: L?ęrza, daj to le jeglizo Neshki, inu rezi ji, de ji bom to drugu pod to velko lipo povedal.
'Matizh. Pod to vęlko –
L?<zrza. Lipo. Potler so she sraven po–stavili: glej, de te oHden ne bo vidil.
MatizL Jih mores h bogat, Jęrza. To je dobru, de te obeden ni vidil. Le lepu jih bogej; povęj Neshki,, koker so ti gnadlivi Goſpod rekli; pak nizh drugiga ji ne smęjsh povedat,
ęqrxa. Sakaj bom pak kej drugiga pravila? Ti–menish, deiim en otrok. (JUzhe.)
h 4 TRI–
TRINAJSTI NASTOP.
Matizhek, Shusheh
Matizh. Vę zlika!
Shush. Kaj je ?
Matizh. (s'teskkosapo.)To ni sapre–nesti!
Shush. Koga?
Matizh. (rok% na perjih.) Kar–mi je to dekle povedalu j mi leshy na serzi, koker eu gore.zhi shark.
SJvush. (se smęja.) Tvoje veliku serz<?, –polnil savupanja ! – Ena jegliza ga ]e sbodla, pak je vsh? vkup padlo.
Matizh. Rek je, ozhka'– – Al naj spreminijo –. . '
Shush. (rezhesanjim, kar je pred Ma–tizhek r%Hl.) Zhe mi je namęnenu., de morem vunder golsan biti, tok se bom podal v' to sladko nadlogo; bom mislil: oshęnensiml
Matizh. Žhlovekgovory, koker seob–
ę zhuti. Al kar to mojo lubzo, katera s_' jeglizami kupzhuje, am tizhe, jim povejm, de she nisva toku bli–su vkup, de bi naresen ne mogla – Tok pod lipo tedej, pod lipo –
Su–
mgsstsm ...121
Shusk., To je le ! – Enu prasnu morebiti te je pak vshe. smoditi., Kdu d je povedal, de ozhe raven tebe gol–sati S Al si vsh| vse prevdaril, de jo k'malu toku, kje v' en dan, ob–sodish ? Al vejsh, de se bo tudi gvis hnu pod lipo "snajdla ? sala j ? s' kom? kota? na kaj sa eno vissro ? kaj bo tam govorila"," kaj bo delala ? – Lubi moj sin, jeſt sim męnil, de si bdi prevdaren.
Maiizh– Imajo prov ! ozhka! prov, inushd trikrat prov! Altaka je.lena–sha slabost: kader se zhlovek, po obzutkih. spusty, mo je boishi pot–ler. Imajo prov ! pred se more ena rezh prevdant, inu dobru preględat, potler she le _ obsodit. Sadosti de sdej vejm, kje. v imata vkup prid. Bog jih obari, ozhka. (gr tenu dekle, inu en Goſpod imata en Phod pod to lipo. Jim bomo eno zhasi: naredili.
Budalo. Ha, ha.' vsh? sastopim, en p –poshtenu dekle –
Gaſhper. Moj goipodar ima hudizha v'
Budaloę, I – ima ga.
MatizK Vi godzi," pojte tiikej gori na stribez ; skrite le sa germoljam. Kader bote luzh vidih 9 jo pak vre.shi–. te, koker sini vam vshe. povedal. Inu vi s' baklami pridite, santini. Sdej le pojte, le pojte. (gredo.) {k' Gaſhperju.) Gaſhper, ti pak v' . utizo – boſh shupanovo Jęrzo noter naj del – de jo ne bo.strah. {k'
. Budalu.) Vi Budalo, pojte en.malu na slran; kader bote kej ludy zliu–til 5> mi pridite \pov/edat, (gr%do, Gaſhper v' šiišš, Budalo na stran 0' borsht.)
TRE K I NASTOP.
Matsahek sam.
v–/ shen?, sheu? ! kaj ste v? sa ene
kazbe! – kok se sukate, inu svijate okoli nass; sam m?d, sarna dobrota vam je na jesiki – inu tisti–. krat – nass nar boTpizhite ! – Bogi raoshje! vsi rog? nossite, vli! – ras–lozhek je sam ta, de eni ved6, ti
drugi pak ne Skorej bi jih
bla meni tudi stavila: inu s'kom ?
– s'
- ~ s' Baronam!–– Per moji dushi, ta mi je pre nevumen – Raji slush–bo popustim, raji grem she nezoj med zigane ! – s' Baronam! – al je kej bolshi, koker jeſt ? –. vsemi modnarje, shlahto, im?,_ potegni mo doli to prašno odejo, inu po–stavięa kje", koker je žhlovek lam na sebi, tok ne bo vreden b de bi on meni slushil. Tihu '. – eden pride – igr? na stran.)
ZHETERTI NASTOP.
Matizhek, Goppa –ohl&hena, koker
N%sKka, Nęshka oblęzhena, koker Goſpá.
Nęshka. –tvess, ręſs; Matizhek bo tudi pris hal; Shushek mi je rękel. .,,
Goſpá. Pojdi kam ; to mi pak vshe. ni prov.
JSsęshka Oni se tręſsejo vas ha Gnada; kaj jih sebe ?
Goſpá. Mras mi je.
Nęshka. Sej mene iie poterbujejo; bora en malu na itran stopila.
Qospd. Nikar, je r6ssa%:
mshka. O sej sim navijena.
126
Matizh. Je r6ssa! "
(Nęshka na stran stopi, od Mathhka shęs.)
PETI NASTOP, t
Matizhek, Tonzhek, Baron, Goſpá,
Nęshka. (Matizhek inu Nęshka na
strani.)
Tonzhek. (poje jam per sebi.) De polna plemena Lubesen ognena rasdjala me bo – Goſpá. (na ſtran.) To je Tonzhek! Tonzhek. (stoji.) Tihu, tukej sia nekej maje. Jeſt se morem le hitru v' utizo spravit, kamer mi je J?rza rekla priti. – Ovbe, ena shenska
je – o
Goſpá. (poslusha.) De bi ga vunder! Tonzhek. (jo ogleduje.) Meni se sdi,
de je Nęshka. Goſpá. (na ſtran.) Ke bi moj mosh sdej
prishal!
Baron, (sepokashe doli u' dno sheatra) Tonzekh. (se blisha, prime Goſpá sa
rčko, katera se brani.) Je vsh?,
je vsh? * moja lubesniva Nsshka!
Na tvoji m<&ki rozhizi? natvoimn
sdih–
sdih vanju te sposnam – inu sastdja moje serze ne bije toku hitra –
Goſpá. (tihu.) Prozh pojdi.
Tonzhek. Zhe te je vsmilenje prut meni v' ta bprsht perpelalu –
Goſpá. Pojdi, pravim; Matizhek bo kmalu tukej.
Baron, (se bliska., inu pravi na stran.) Nęshka )6, se mi sdi.
Tonzhek. (V Gospę.) Oh! Matizheka se jeſt ne bojim; sej vejjm, de njega ne zhakash.
Goſpá. Koga pak ?
Baron, (na ſtran.) Eden je per nje.
Tonzhek. Al te ni dones Baron pro–ssil, de se imash tukej snajti ? – sira vsh? slishal, kader sim sa ilolaro zhepęL – Baron, (jęsen', na stran.) Tukej je le spet, ta nesrezhni paglovez.
Matizh. (na ſtran.) Pravijo, se ne smej poslushat!
Nęshka. {na stran.) Kole pak vsh? kvassi!
Goſpá. (k} Tonzhku.) Lepil te prossim 9 pusti me.
Tonzhek* Kaj mi boſh pak dala sa mojo pokorshinoę
Goſpá. Kaj ? – ti ozhesh –
Ton–*
Tonzhek. Rushni me nar pesvizti trikrat sa te, inu potler dvajssetkrat sa tvojo Gospo.
Goſpá. Ti se postopish? –
Tonzhek. Sakaj jne ? – Gnadiivi Go–spod na mejiti Matizheka, jed pak na męjst Gotpoda. Golsan ni obeden toku dalezh, koker Matizliek.
Matizhek. {na ſtran.) A j ti tat !
Nęshka. {na strani.) Sadosti, de je shtudent.
Tonzhek. {ozke Gospo objeti.)
Baron, (se med njet vstopię ozhe Go* sp6 kuslmit, pak raven vjame Tonzh~ ha, de njęga kushne.)
Goſpá. (gr? na stran.)
Matizh. (na strani.) L?po nevejsto bi bil jeſt dobi] ! {poslusha.)
Tonzk {Barona sa sukno shlata.) O jemine, to je Baron! {beshy,inu gv% v' utizo, kęrje ę\rza.)
SHESTI NASTOP.
Matizhek, Baron, Goſpá9–Nęshka,
Matizh. {seblisha.) Sdej bom – Baron, {męnisde–k' Tonzhku govory.)
To je sa tvojo pokorshino, {da Ma–
ti–sheku eno sa– uho.)
Matizh. Ha! – (gre na stran, inu se
riba po lizi.j De te vunder 1 – Ni dobra, kader se pre vezh slishi.
Nqshka. Ha, ha, ha, ha! (Je glajnu smeja na strani.)
Baron, (k' Gojp% o> katero sa Nęshko dershy.) Ti ga santa jeſt ne sastopimt jeſt mo dam eno sa uho, inu on se imeja.
Matizh. (ęna strani–) Mara on J
Baron, Tok sa volo njega ne boni mogel stopiuze striti – (k? Gosp%) Al sa vse to jeſt nizh uemaram ; sraven tebe bom nezoj –vse posabil.
Goſpá. (sesili govorit, koker Nęshka,} Menijo %
Baron, (jo sa roko prime.) Ti Se treseesh o?
Goſpá. Me je strah!
Baron, (jo ozhe na zhelu kushnit.)ę
Goſpá. Nikar pre naglu! kaj menijo, de simjeſt –
Matizh. (na ſtran.) Lepii, lepii!
Nęshka. {na strani.) Sazhetek je dober.
Baron, (jo sa roko prime.) To je 1*0–zhiza i mehka, koker en po–hekj moja shena ima lesseno pruti tvoji.
i
L0–
130
Goſpá. (na stran.) Stsi ga vidili!
Baron. Inu ti le perstizi ~ (roko kushnet)
Goſpá. Tok je tedej lubesen –
Baron. Lubesen –~ je ena sabula tiga serza; ręſsniza je vsshitek, katera me k' tebi perpele.
Goſpá. Tok njih Gospo nizh vezh ne lubijo?
Baron. Tistu raven ne,–o she jo imam rad. Al kader je eden tri Igjta osne–nen, kaj m<ęnish, lubssen toku modra rata.
Goſpá. Kaj pak ozhjo od nje. ?
Baron. Kar v' tebi najdem!
Goſpá. Kaj vunder? –
Baron. Kaj jeſt vęjrn! Nekej, kar na ie vlęzhe, kar vabi, kar se brani, kar odbija – i kaj vejm! –~ T? shenę menijo, de je vle sturjenu, kader nass lubijo, Komej sazhnejo lubit., tok nass lubijo, inu nass lubijo, do–nes koker {Vzherej, jutri koker <Jo–nes j inu toku vęzhnu naprej, de srno mi sromaki na enkrat iiii inu lazhni,
Goſpá. (na ſtran.) Kaj sa en navuk!
oBaron. Sa ręss, i%shka, jeſt sirn vsh? sam dostikrat mislil. Mi ishemoeni vesselje, katero bi per njih* najti
ims–
imeH, per drugih, sa_ to kir ga ne snaso vsakdan ponoviti.
Gosp"d. (s' jptso.) Tok shen? bi vse to uriti imete ?
Baron. Moshje pak nizh, menish? – Pojdi naturo preriarčdit, zhe mo–resh.– Nasha dolshnost je, de she–ne, dobimo, inu njih –
Goſpá. Njih dolshnost –
Baron. Je, nass dershat. Raven to je, kar one posabijo.
Goſpá. Jeſt ne bom posabila.
Baron. Jeſt tudi ne.
Matizh. (na stran.) Jeſt tudi ne.'
Nvshka.(nasiran.) Jeſt tudi ne.
Baron. ( Gospč ęa roko prkne.\ęTakej en Eho odgovarja; bdi tihn govori. Tebi ni tr?ba na to mislit; ti si toku Igpa, perjęttia, perludna; le en malu bol tvoje glave bodi, tok boſh ta nar. lubesnivshi med vsmi shenami. Nęshka, en Goſpod koker sirn jeſt, svojo besedo dershy. Tukej imasli dnarje, sbeę enkrat tolkajn, koker sim ti oblubil. To. vesse1;e, katem sdej per tebi vshis am, mi vse obil–nu plazha. Vsemi s he ta perstan, inu nossi ga, sa snamioje, de me lubish.
t % Go–
GospcL (Je perkloni) Nęshka vse vsarne.
Matizh. (na strani–) Al more bol ne–sramna biti!
Nęshka. (na strani.) Dota je vshe v? rokasi l
Baron, (na sirani.) Vsęla je; sdej jo vslię imam.
Goſpá. (pojlnsha.) Nekej shumy.
Baron. Eden pride ; pojva–tazhass noter V "utizo, de męmu odide.
Goſpá. Bres luzhi ? '
Baron, (jo s\ sabo vsazhe.) Zhmu nama je luzh ? i'ej ne bova nizh brala.
Matizh. (na strani–) S'njim gr?, per moji, dus bi! – oh jeſt sun k'maiu iriis––lil. (se .bliska.)
Baron, (se okoli oberne, mu prasha–glasim.) Kdu gr? memu?–
MMizh. (glasnu.) Jeſt !
Baron, (tihn S Gosp%.) Matizhek je! – (prozi bęshy.)
Goſpá. Bom k' malu sa njimi prishla. (ona gr k s utizo ~ na dęsni plati, inu BasQTi tezhe vy borsht.)
.%
SED–
sc 333
SEDMI NASTOP.
i
Matizhek, Nęshka.
Matizh. (ghda v' Umi s a Gčjpč, ka–tiro sa Nęshko dershy, "mu sa Ba–ronam.) Tukej noter v5 utizo sta shla; sde–j jih imam! – Nevuttim mosh–jej nekateri drugeludy najemajo, de bi kej s vadili. zhe jih shen? ne golsajo ; vunder minejo ž?!e–Hkjta, ode'nizh ne sved6. Od mene bi se vuzhili, od mene ! Jeit sim mojo le–shenizo k'malu to pervo siožh she pred poroko salgsil. (hitrii gori snu doli hodi.) Saj v?jm, per zhim sim – to je dobru, de ne maram velika sa njo.
Nęshka. (se pozhassi bliska, inu pra~ "m na stran<) Toku tedej mislish? Zhakej, mi bol"h pokoro dęlal.
Matizh. Sdej bom' sashvishgak (persls v' usta vtakne, k–oker de bi otsl sa–shvigat.)
Nęshka. (Je sili, toku govorit, koker Goſpá.) Mu je ?
Matizh. (s*jęso.) Kduje? Eden, kateri ii voshi, de bi ga bla irnert sada–vila, predem je rojen bil "~
Nęshka. Ha! Matizhek je!
i 3 Ma–
134
Matizh. (Jo ogleduje, inu pravi hitru.) Vaſha Gnadaj
Nęshka. Tihu govori.
Matizh. Sam Bog jih je perpelal! kaj o menijo, kję je njih Goſpod ? . Nęshka. Maram jeſt s'ajn! –– povej mi –
Matizh. (hitru") Inu Nęshka, moja nevejsta, kaj menijo, kje je?
Nęshka. Tok saj tihu govori.
Matizh, {hitru–) Moja ls pa, svejsta sheniza ! – Tukej v' toutizo sta se sapeiia. Jeſt bom ludy pokiizal, jim bom pustil sagosti, inu po IV? ti t.
Nęshka. {mo ujia satisne, inu posahi, govorit s* gospęno shtimo.) Bodi pameten !
Matizh. {na ſtran.) Shentej, Nęshka jej
Nęshka.. (s' gojpęno shtimo>) Grosna kriviza le ti gody, Matizhek.
Matizh. {na Jlrani.) Beshtja ! vjeti me ozhe!
Nęshka. Midva jim moreva povernit.
Matizh. Al zhutijo kakshne shel? ?
Nęshka. Al jih zhutim? – sej sim shenska!
Matizh. Vaſha Gnada, sarna sva o– nozh je – kdu nam brani ? –
Nęshka. \na jlrani.) Kok ti jo bom dala > sa uho l
Ma–
Matizh. (na ſtrani.) To bi bio sl?tnuj
ke bi jeit "–
Nqshka. Pak me moresh tudi en ma–
lu lubit. v
'Mattzh. Njih lubit, Angelzhek! – Al
The ne vedo, koku grosnu jih lubim? * Nęshka, (en maht jęsna.) Jeſt ne vęm,
al bi ti verjela. Matizh. (se na tla verske.) Oh Vaſha
Gnada, jeſt gorim od lubesni.! serzę
mi bo rasdjala, zhe me ne vsii–., shijo.
Nęshka. Ai si pak tudi pi–emislil ? Matizh. Vie vse sim preminil – Nęshka. De lubesen – Matizh. Naj mi dajo njih rozhizo, ISJeskka. (s'~svojo pravo Jhtimo, mu da
eno sa uho.) To jo imasb. Matizh. De te slode! ta je bia dobra! Kęshka. Dobra! inuta! (mu pie eno da.) Matizh. Uh i kaj misiish, sa boſhjo
volo! Nęshka. (ga v d ari skorej per vsdki be–
Lhdi.) Sajha Gnada, jeſt gorim od
lubesni. Serzę mi ho rasdjala, zhe o
me ne vslishijo – Matizh. (je smja, inu vstane.) o O ves–
selje! o miloit! o srezhen Matizhek!
Le tepi ga, le tipi ga ; inu kader
ga boſh toku stepla, de bo vus i 4 ahern
5sS
zbira, tok saj tvojga tepeniga boſh–zhika lubi –O srezhni zlilovek, kateri je od shenskih rok tepen !
Nęshka. Sakaj si pak gnadlivo Gospo otel sapelat, perlisneniz ?– Skorej bi le ti bla ęsest vdala – to se sasto–pi, na tnęjsti moje Gospe. –
Matizh. Kaj mejiish, de te nisim posnal?
jbseshka. (se/meja.) Posnal ii me ? – Zhakej, to ti bom vernila.
Matizh. Nar pred me tepesh, inu pot–ler si she jesua na me. Nesbka, to je pre vezh ! Ampak povej meni, koku jeſt sdej tebe tukej najdem ? Jeſt sim menil, de si s'njim v' uti–zo shla.
JNęshka. Ti si en trapesh ; je blo enima drugimi! nastavlenu, pak ii Te ti vjel. Kaj sim jeſt kriva, de se na męjsti ene lessize dve vjameta ?
Matizh. Kdu bo pak to drugo lessizo vjel?
Nęshka. Njegova shena.
Matizh. Njegova shema.?
Nęshka. Njegova shena. .
Matizh, O Macizhek, Matizhek ? obe–ssi le ! To ti ni noter padla ! – O shentane shen? ! lam slode vass vu–zhy. Tok ta je bla? – .
Nzsh–
Nqshkat Gnadliva Gospa.
Matizh. Al r.sss ?
NęsMa. Boſh dobil J (pokaske J–' rostd, scGsos de bi mo otla sa uho dati.)
Matizh. O kaj ti le gladish–al Baron, Baron – ta me je predpozhil, de iim tri lune vidil.
Nęshka, Prevs?tni zhlovek, ponishaj ie! a?Ię
Matizh. (doli poklekne.)– To je moja dolshnost ; na moje kolena : ie ver–shem, inu sposnam, de sim pruti tebi en osel.
Nęshka (Je jmeja,) Bogi Baron! kaj si je persadel –
Matizh. – De je svojo sheno dobil, (smęram khzhy,)
OSMI NASTOP. –o
Baron pride u dna tigatheatro', inu grec na ravnnjl.pruti utizi, katera mo je na d.isni plati. Matizhek,, Nęshka.
Baron– (sam per sebi.) ięe pride sa mano ; morebiti je noter oſtala.
h\shka. (tihu k' Matizhku.) Baron K detel.
i s Bet–
Baron, (noter v' utizo.) Nęshka, si noter ?
Matizh. (tihu.) Noter jo ishe –o
Nęshka. (tihu.) Ni j# sposnal.
Matizh. Zhe ozhelh, bova ta shpass naprej gnala, (ji roko kushne.)
Baron, (je okoli oberne, inu m%ni Go~ (po vidit.). Moja shena! en 'moshki per nję na kolenih !– Ha! de bi jeſt sdej raezh imej.! – (Je blisha.)
Matizh. (gori vstdne, inu govory s* eno debeloslitino.) Ja, strzhek moję nigdar, nigdar ne bo konz mojelu–besnil.." ;
Baron, (na ſtrani.) . Ha.! ta je bil do–nes sjutres per moji sheni! (je na zhilu vdari.j
Matizh. Pojva, v' to utizo: sej vedo, de ne morem zhakat.
Baron., (na ſtrani.) Vsi. hudizhi !
Matizh. (jo pęle pruti utizi, inu pravi tihu.) Ga slishish, kok kone? (glas–:nu.)' Tukej, mi ne bo treba skusi okno skozhit, koker dones sjutrej.
Baron: (na ſtran.) Vie, vie pride na dan S
Nęshka. (blisu utize na lęvi plati.)
– Predem noter greva, morejo en mala okoli pogledat s zhe naj oboden ni
– shutii,
Ba–
- 3?
Baron, (glasnv.yObeden. . {jštshkasięzhe v'utizo, kęr je L?ęr%ai Gaſhper, inu Tonzhek.)
DEVEJTI NASTOP.
. Baron, Matizhek.
Baron. (Matizheka prime.)
Mattzh. Qtury, koket de bisehil gros–
nu vjlrashil.) Gniadlivi Goſpod ! Baron– (ga jposna.) Ha, beshtja, si
tukej ? (ga prime sa roko.)
DESSETI NASTOP.
Budalo, Baron., Matizhe k:
Budalo. me nisi k– klizal?
Baron. Kda je ?
Budalo. Jeſt, B–Budalo.
Baron. Raven prov. Dershite ga 1
Budalo. [i – koga ?
Baron. To beshtjo !
Budalo. Jost ~ jeſt nilim sa to g – gori
vset.' Baron. Dershite ga, al vass vbijem. Budalo. (prime Barona.)
Ba–
o J –ę0 BW!gwę*"poęl|ęwę
Baron. Gsel! (gaodsebe pahne.)
EDE N A JS TI NAS TOP,
Ti poprqjshni, Shushek, Smeshndva.
Ssms–h. IVieni se sdi* de je Baron. Kaj neki o vupije ?
Baron, Kdu je?
Skusili Vaſha gnada, jeſt, jeſt.
Baron.– Shushek, luu ta drugi ?
Sktish. Smeſhnava.
Baron. Shoshek, kj? so ?
Shusk. Tukej.
Baron.,{ga saroko pritne, inu mo poda Matizhkbvo roko.) Naj primejo tiga zhjoveka, inu naj ga terdhu dershs. Smeſhnava – (ga issae.)
Smeſhnava. Tukej –
Baron, (ga pęle k' –utizi na l%vi plati.) Oni naj siojg pred to utizo, inu naj ohcinga vhn ne puste. .
Budah. Ha, ha – gnadlivi G – Go–ipod so ! ' o .
Baron. Tibu, sli vin a ! – (S Matizh–ku%–Mso nasaj dershy.) No, Mati–ozhek, mi bosii odgovoril?
Ma*
141
Matizh. Bom mogel, Vaſha Gnada.
Oni snajo vsim sapovędat, le sarni
iebi nizh. Baron, (s– nasaj dershdno jęso.) Sam
iebi nizh ! Shush. (na ſtran.) Ima pazh prov. Baron. jesizhnek ! – Le sskaj, le
sekaj jo, belsedo – kaj je bla sa ena
shenskn, katero si v'to utizopelaiV Matizh. Kdaj ? Baron. Sdej, raven sdej. Matizh. Tistu pazh– Je bla– ena
sh?nska –o Baron. Ste slishali, Goſpodje? Smeſhnava. (je zhudi.) Slishali imo. Baron. Iim, kaj sa eaa shęnsk–a 'i,o Matizh. Ena, katera me prov rada
ima. Baron. {V tim drugim.) Ste sastopili? Budalo. {je zhudi.) Hm ! hm ! Baron. Al leta sh?nska ni vshLs'kom
drugim savęsana? – Matizh. En. velik Goſpod je imęl 'en
zhals s' njo opravit, pak se je nar
veližhal; sdej ji jesl bol dppadem. Baron, (hitru.) Bol do (jevjameę
inu nasaj dershy.) V ti ręzhi on pra–
vizo govory; sakaj, Goſpodje > kar
to sadene, je vshę ona lama obstaia. #udalQ. O – obstaia ? –
V.;. o B&*
142* 'SKHSH
Baron. Pregr?haje ozhitna; sdej more tudi grgshniza na dan priti.– (gre v' utizo.)
DVANAJSTI NASTOP.
Ti poprejjhni, sunej Barona.
Smesknava. A o je prav !
Shush. (k'Matizhku.) Kaj si sturil, lu~
bi moj sin ? Matizh. Enga norza!
TRINAJSTI NASTOP.
Ti popręjshni, Baron, Tonzhek.
Baron. (govory v' utizi, inu enga vùn vl%zhe, katęrga ne posna.) Vse je sastojn, sastojn se branish ; tvoja ura je prishla! vùn, le vùn! (Tonzhka v–im slęzhe.) Moja sręzha je, de s'njo otrok nimam! – Jeſt bi jih sadavil.
\Tonzhak Kaj mi ozlijo, sa boſhjo volo–
oMatizh. Tonzhek J
Baron. Sant !
Shuslu Ha? ha!
- Ba*
SE3ES52SSS %&Q
BasOM. (uęJ serdit.) Vsh? spet ta prekleti sant! (se' Toužhku.) Kaj ii noter dglal?
Tonzheh (si straham.) Sim se skril, kir Ura le njih bal
Baron. Budalo, pojte vi noter, "mu perpelite jo vuii.
Budalo. K – koga %
Baron. Mojo sheno.
Budalo. Kaj njih G–– Gospoisliejo? (B#" da/o grę –u' ntizo.)
SHTIRINAJSTI NASTOP.
.9
Ti popręjshni, sunej Rudala.
Baron. JJodo vidili, de ni saoi sant
noter bil. Tonzhek. Sej bi se tudi bal, sam biti.
PETNAJSTI NASTOP.
Ti poprejshni, Budalo, inu Gaſhper,
Budalo enga vim vl%zhe, kateri se slig ne vidi.) Naj le pridejo, Vaſha Gna–da; ie} le vej, k – kdu je.
Gaſhper. Zhe je kej saleniga, naj Ma–tizheka primejo. Jeii sini nedolshen.
Matizh. Gas hper!
Budalo. G\–,Gasnper!
Baron, Al vass hudizh moti ? (o#se i?' ęLjęd j iti)
Shush. Naj mene puste, vsassoa Gnada. Ta rezh ni sarna na iebi. (gre– noter.)
Budalo. Ta rezh je slo srn – męOiana.
SHESTNAJSTI NASTOP.
T* popsajpmi, žssrza o Shushek Lses–zo vùn vsažke.
Shush. i>izh. naj se ne boj?, vasba Gnada; jeſt jim dober stojim,. de se jim ne bo nizh hudiga sgbdilu.
ęspj'za. {pride s' iuzhjo vùn, vsa bo* jqzha.) .
{Zhes en zhass se sapishijo godzi, mu ene tuzhi smeram blisishipridejo)
Matizh. J?rza !
Baron. Peklenske poshasti! kaj se go–dy ? – Godzi – Ta svetloba –
OSEM–
OSSEMNAJSTI NASTOP.
Ti popoldni. Nęshtia, vitemizo, pred obrasamdershy.
Baron., tukej je le! (jo popade sa roko,) Goſpodje, po tim3 kar ste slishali, inu vadili, bote sdej obso–dili, kaj ena taka shčna saslushi.
Bęshka. (doli poklekne, inu pusty glavo doli vissit.)
Baron. Vse sastojn!
Matizh. (doli poklekne nato drugo plat Barona.)
Baron. Vse sastojn!
Shush, (doli pokhkne pred Baronam.)
Baron. Vse sastojn!
(Ssi doli pokkknijo.)
Baron. Inu ke bi vass sto blo !
DEVETNAJSTI NASTOP.
Ti pojprzjpmi. Goſpá pride is tę druge uttze, po tm santini sy gor%zhimi baklami, inu godzi.
Matizh. (migne godžam, de imajo jęwt.)
k Go–
Gospa. (se verski pred Baronam te"
kolena.) Saj jeſt bom iproisila! Baron, (vidi Gospč, inuNęshko.) Hat
kaj je to ! Budalo. Tukej so gnadliva G–Gospi. Baron, (ozhe Gospč gori vsdignit.) Ti
si bla? (milu, koker eden, kateri \t pros si.) Bom mogel sa odpushanje
prossit? . .
'Goſpá. Na mojim mejsti bi bil ti rekel,
vse sasiojn! vse sasiojn! inu jeſt ti
vshe. dones trekizh odpustim. (vsiane) Nqshka. Jeſt tudi. (vsiane.) Matizh. jeſt tudi. (vsiane.) (Ssi vstanejo.) Baron. Jeſt sim vam otel ozhy sbrissat,
inu vi ste s' mano ravnali, koker
s' enim otrokam. Golpd. Al ti je shol ? Baron. (S Nęshki.) Tvoje pistmze – Nęshka. So gnadliva Golpa diktirali. Baron. Tok sim nje. odgovor dolshan.
(Gosp? roko kushne.) &o[pd> VTakimu to svoje! (da eno <mo–
shno .dnarjov inu en persianNęshki.) Nęshka. Matizhek, poglej! Matizh. Bravo! na mejst ene dote
imam sdej tri. Ton–zheh (doli poklekne.) Meni – odpushanje !
taron. (sy Jmsram V Tonzhku.) Ti si vsh? dobil, kar ti slishi. (pokashe s* roko i de mo je eno sa uho dal.)
Tonzhek. Jeſt?
Matizh. Vaſha Gnada, na moje Hza: toku sna Goſpoda pravizo deliti.
Baron. (s'smęham.) Na tvoje liza ? – Ha, ha, ha ! – kaj ti pravis h, shena ?
Goſpá. Lubi mosh, vsakdanje lubesm, ii le navelizhal ; saj dones bol*h mogel sposnati, de moja lub?senpruti tebi ni bla vsakdanja. Sa naprej bom vadila tvoj navuk dopolniti.
Baron, (ji roko kuskne.) Ta donas hni dan je sa me en dober navuk – Lu–ba moja, povs j mi, kaj ti je noter padlu, de si se s'godzi, inu v'taki! jvstlobi perkasala?
Goſpá. Jeſt – jeſt sim jih tukej najdla.
Matizh. (k' Baronu.) Vaſha Gnada, Oni so se otli na m?jsti mene oshe–nit. Sa to dobroto sim jim jeſt god–ze, inu ts per/atle naj?l.
Baroni (k' Matizhku.) Tok ti morem hvalsshen biti. Vi godzi, per meni ostanite ; dokler se Matizhek she–nil ne bo, mi ne hodite is grada.
Shush. Ene tri, al shtiri dni naj po–zhakajo, Vaſha gnada, zhe smejm: prossit. Simpissal na gobovi grad p©
mo–
148
mojo Smr?karzo ; jesl:, inutnc–j sin
se bova na enkrat shenila. Baron. Tudi prov, tudi prov. Matizh. Sdej joimam, zhe en zhlo–
vek more kedej rezhi, de jo ima.
jpihe! – Nęshka, vess?la bodi! kaj
se sramujesh, koker en krmgteshka
Nevgtta? – o
(Godzi sagodejo.)
Maiizhek poje.
Sdej sapojmo, sdej vukajmo !
Eden drugmu ogen dajmo! < oJęsa, shaloit, le na stran t I)ons je moj vess?li dan.
Tonzhek poje. o Shalostna je dusha moja,, Misli moje so v' Lublani,
Ls<irza poje 1z Tonzheku, Tihu bodi, jeit bom tvoja, Le ostani, le ostani!
Ssi. Sdej sapojmo, sdej vukajmo. l
Mox&. (Eden drugmo ndajmo, ęhenę. (Ena drugi & J J?sa, shalost &c &c
Nęshka poje k' Baronu. Bręs samęre, val*ha Gnada! Sar sini Urila, nisim rada,
Pak
14?
Pak sim mogla – take sino! Mę deklizhi, in5 shenize Sa mosha, in' sa petize
Toku 16 le mujamo.
Goſpá poje. Bres samem, vle smo take, Lejpe, sale koreiiake
Me. shtemamo, lubimo. Zbe le vunder ni drugazhi. Kader se lubesen spazhi–,'
Vam, moshaki, svejstesmo.
Baron poje. Povassuje vsaka rada, Al je stara, al je mlada,
Slasti, zhe je mosh neslan. Poterpimo ! kaj se ozhe ? – Kader pak vsh? ni mogozhe,
Pak mahnimo tud' na Hran!
Nęshka poje. Le mahnimo ! – a) sadili 5 De hi slodia v' seb' imeH,
Nizh ne bodo, de vedo ! O moshj? ! ste pravi tizhi, Al'vass "vunder me. deklizhi,
Kader ozhmo, vjamemo.
Matizhek poje. Je 'n santezh, k' rog? nam stavi, Njemu se Luhęsen pravi,
Tisti
"50 ( 'Bs==ss=a
Tissi repetnize ima. Vsjsh sakaj ? – sa to, de loshe,'S ene do te druge roshe
Sem in' kje sersulit sna.
'Vsi, Sdej sapojmo, sdej vukajmo i
Moshjt (Eden drugmu 02enda;mo, mn%. (Ena drugi °genaaJm°!
sgsa, shalost, le na straa l )ons je moj vessgii dan!
