Stran:Anton Jansa Cebele 1792.djvu/45

Iz Wikivira, proste knjižnice besedil v javni lasti
Skoči na: navigacija, iskanje
Stran je bila lektorirana


2. Taiſti kraj, kir ſo naſtaulene, more na ſonzu biti (§. 31. N. 5.) Sonze nję vabi h' Dęllu, nję ogręja per hladnim, Vremęni, nję oſuſhi, kader kęj mokre ratajo, ja zlu tę utonene k' ſhiulenju perpravi.

3. Poſsębnu ględęj en kraj sbrati, katir bode sa Vętram. Vęter njeh nasaj dershi v' Lętajnji, ſkus letu vezh zajta sgubijo, on nję vershe, kader teſhke nasaj gredo, ſkus to njeh veliku pogine, on nję smoti, de naroję. En niſki kraj, al Dolinza je nar boll sa zhębęlle, satorej ſe tud ta sadni Thal od zhębęllnaka, katir pruti Burję, inu nar tę huiſhę Vetrovi pridejo, ſe dobro okovarit more. Poglej §. 31. Num. 3.

4. Nikar ne ſtavi zhębęllnaka per velkeh Vodah, Jęserah, Wajerjah, zhes katire bę zhębęlle lętat mogle, kelku njeh tam utoni, kir bodo od Vętra noter vershene? ena męihna, inu voſka Vodiza njem pa ni ſhkodliva,